Посух ба пурсишҳои шумо

Азизоне, ки суол ва шубҳае дар мавзӯъҳои динӣ ва фалсафӣ дошта бошанд, метавонанд дар зайл тарҳ бифармоянд, банда сари фурсат ба онҳо посух хоҳам навишт.

Бо эҳтиром Сайидюнуси Истаравшанӣ

Реклама

10 replies

  1. Ассалому алайкум
    Ташаккур аз боз кардани кисмати саволу чавоб, лутфан ба ин саволхои ман чавоб менавиштед:
    1) Оё гусфанде, ки ба дасти гайри мусулмон кушта мешавад (масалан як руси масехи) вале бисмиллоҳ мегӯяд ва ру ба кибла забх мекунад, чоиз аст аз назари шариати исломи?
    2) Оё аз руи телефон мобили хондани Куръон агар тахорат надошта бошем чоиз аст?
    3) Гуш кардани Куръон милси хонданаш савоб дорад?
    Ташаккур.

    Нравится

  2. Ва алайкум салом
    1) Бале, агар бисмиллоҳ бигӯяд ва ҳамаи шартҳои забҳи исломиро риоят кунад, ҷоиз аст.
    Асосан, ба ду шарт забиҳаи аҳли китоб (масеҳӣ ва яҳудӣ) барои мусалмон хӯрданаш ҷоиз аст:
    Аввал, номи Аллоҳро бибарад ва шартҳои забҳи исломиро риоят кунад, мисли ин ки ру ба қибла бошад, аввал ҳулқум ва мариро қатъ кунад ва хунаш ҷорӣ шавад ва ғайра аз шартҳо.
    Сониян, номи ғайри Аллоҳро набарад.
    2) Бале, хондани Қуръон аз рӯи телефони мобилӣ бидуни вузуъ ва таҳорат ҷоиз аст.
    3) Бале, савоб дорад, аммо аз рӯи мусҳаф хондан савобаш бештар аст.
    Саломат бошед.

    Нравится

  3. Салом акаи Саидюнус, дар фазои интернет шуморо ягона шахси муносиб медонам, ки дарди дилро гуфта тавонам. Хостам дар саҳифаи фейсбукатон фиристам аз фикрам гаштам.
    Гап дар бораи он аст, ки вақтҳои охир ман нисбати ҳақиқат будани дини Ислом шак пайдо кардаам ва як чанд эроде дорам, мехоҳам онро пешкашатон намоям, аз аҳли ҳадис ва салафиҳои имрӯза напурсидам, зеро аз ин фанатикҳо ба ғайр аз такфир, таҳдид ва бадгуӣ чизеро интизор нестам, шуморо бошад шахси равшанфикр, боинсоф ва беғараз мепиндорам бубахш, ки як чанд сол пеш, худ низ дар қатори фанатикҳо будам шуморо шиъа мегуфтанд аз рӯйхати дӯстонам ( друзья) ҳафзат карда будам. Ман дар оилае ба воя расидаам, ки ҳама аҳли он аҳкоми Исломро ба ҷо меоранд ва худ низ, ки вақтҳои охир дигар ҳамаи инро зоҳиран анҷом медиҳам.
    Замоне буд, ки видеоҳои муъчизаи Қуръонро тамошо мекардаму ашк аз чашмонам ҷорӣ мешуд, вале баъд аз баромадани гурӯҳои ҷадид, ки тафсирҳои навро инкор мекунанд, бештар ба омӯзиши ин дин машғул шудам ва дар охир итминон ҳосил кардам ки ҳақ бар ҷониби онҳост яъне соҳиби асосии ин дин ҳамин фанатикҳоянд. Ҳама он тафсирхои имрӯза нодурустанд. Ба назари ман Ислом на он гунае аст, ки мо мардуми мутамаддин мепиндорем, исломи асосӣ ҳамон доъишиҳову салафиҳост, ин исломи имрӯзаи мо ҳама тафсиру таъвили олимҳои баъдинаанд, ки дар дин таъғиротҳо ворид кардаанд, барои фаҳмидани ин шарт нест, ки ҳама китобҳои диниро мутолиъа куни агар чи дар бораи Ислом бисёр мутолиа кардаам, фақат ҳаминаш кофист, ки як тундрави одиро бо як олиме, ки дини исломро дини сулҳу дӯстӣ муаррифӣ мекунад, якҷо куни он вақт мебини чи гуна ин олим дар муқобили ин тундрав мағлуб мешавад, дуруст аст ки на ҳама вақт ғолибият дар баҳс маънои ҳақ буданро дорад, вале аз рӯи инсоф назар куни мебини чи гуна ин тундрав далелҳои қавӣ меорад, ки Исломи ҳақиқиро ӯ пайравӣ дорад.
    Албатта ҳаст оятҳо ва ҳадисҳое, ки ба сулҳу салоҳ ва дӯстию меҳрубонӣ даъват мекунанд, ки шояд ҳамаи ин мувофиқи таъби ( настроение) паёмбари Ислом содир мешуд, вале дар маҷмӯъ бингарем чандин оятҳо, ҳадисҳо ва ҳамчунин таърихи паёмбари Ислом даъват ба зӯроварӣ, бераҳмӣ ва қатлу ғорат мекунад, пас бояд пеш аз оне ки доъиш ва дигар гурӯҳҳои тундрав, ки сабаби марги кӯдакони бегуноҳ ҳаминҳоянд ( давлатҳои абарқудрат аз тарси ин гурӯҳҳои ваҳшӣ, ки нияти дунёро гирифтан доранд, маҷбур мешаванд, ки бар зидди инҳо муборизаи шадид баранд) сарзаниш кунем аввал ба худ савол диҳем, ки чаро ин динро интихоб кардаему онро дар руи замин паҳн карда истодаем?!
    Эй касоне, ки имон овардаед, бо кофироне, ки наздики шумоянд, ҷанг кунед, то дар шумо шиддату дуруштӣ ёбанд ва бидонед, ки Худо бо парҳезгорон аст! ( Тавба 123)
    Бо онон набард ( муқотала) кунед, то дигар фитнае набошад ва дини ҳама дини Худо гардад. Пас агар бозистоданд, Худо кирдорашонро мебинад.( Анфол 38)
    Зиёда дар 12 ҷои Қуръон дар бораи даъват ба ҷиҳод омадааст ва дар ҳамаи он калимаи » муқотала » омадааст на он ҷиҳоди хурду бузурге, ки суфиёни мо мегӯянд. Дуруст аст ки дар ҳолати ҷанг набояд ба душман раҳм кард, вале тибқи ҳадисҳои саҳеҳ, ки тафсир ва тавзеҳи Қуръон аст ва бе он дини Ислом комил нест ( ин баҳси ҷудогонааст) мусалмон ҳамеша бояд дар ҷиҳод бошад то он замоне ки ҳама дунё исломӣ нашавад. Ҳамаи ин ба табиати инсони комил, ки зӯровариро намеписандад, мувофиқ нест ва Худованд ҳам бо ин ҳама бузургиаш дини худро болои касе таҳмил намекунад, балки бо далел ва нишонаҳояш мардумро ба суи Худ мехонад.
    Дувумин шубҳаи ман ин аст, ки дар замони пеш аз Ислом Худованд ба мардум нишонаҳо ва мӯъҷизаҳо нишон медод дар Ислом бошад муъҷизааш ва ё нишонааш ин китоб яъне Қуръон аст, ки бо ин мувофиқам ва бояд чунин бошад, чун замони илму тараққиёт аст ва ҳама далел бояд аз нигоҳи илм бошад, аммо савол ин аст, ки оё дар ҳақиқат Қуръон бехато аст? Ба назари ман дар он хатогиҳои зиёде мавҷуд аст, ки агар ман хато фаҳмида бошам мехоҳам ислоҳам кунед, вале аввал як чиро бояд қайд кард, ки дар бисёр ҷои китоби насрониҳо инҷил чунин ибораҳо омадааст: » Худо гуфт ба ину он, Худо гуфт чунину чунон» инҷо маълум аст, ки касе аз номи Худованд навишта истодааст, вале онҳо барои сафедкунии ин камбудиҳо мегӯянд, ки ҳамаи инро инсон навиштаасту Худованд дар дили онҳо инро ваҳий кардааст. Дар Ислом бошад чунин нест сухани Худованд бо сухани инсон ва ё паёмбар омехта нест чуноне, ки дар бисёр ҷо мехонем: Эй хирадмандон, аз Ман битарсед, ин аст роҳи рости Ман ва ё бигӯ агар Худоро дуст доред, пас аз ман пайравӣ кунед ва ғайра, ки албатта ин яке аз бартарии Ислом нисбати дини насоро аст, аммо мутаасифона дар бисёр ҷойҳои дигари Қуръон муалиф ба хатогиҳо роҳ дода ҳамаро омехта мекунад, ба гунаи мисол:
    1) Ва онон, ки ба оёти Худо ва дидори Ӯ имон надоранд, аз раҳмати ман ноумеданд ва онҳорост азобе дардовар. ( Анкабут 23) Аз аввал мегуяд оёти Худо ва дидори У дар давомаш раҳмати Ман, бояд чунин мебуд; ба оёти Худо ва дидори У имон надоранд, аз раҳматаш ноумеданд… ё ин, ки; ба оёт ва дидори Ман имон надоранд аз раҳматам ноумеданд.
    2) «… ва Ӯ ( Ҷабраил) ба канораи баланди осмон буд, сипас наздик шуд ва бисёр наздик шуд, то ба қадри ду камон ё наздиктар. » ( Наҷм: 7,8,9) Гӯё ин ҷо сухани инсон аст, ки аниқ намедонад ду камон буд ва ё наздиктар аз он, ҳоло он Худованд аз ҳама чи огоҳ аст, агар ин сухани Худо мебуд, бояд чунин меомад: наздиктар аз ду камон.
    3) Бигӯ: «Эй бандагони Ман, ки имон овардаед, аз Парвардигоратон битарсед. ( Зумар: 10) арабии ин оят » қулё ибодиллазина оману» аст, ки ба Паёмбари Ислом мегӯяд «БИГУ ЭЙ БАНДАГОНИ МАН» магар мусалмонон бандагони паёмбаранд? Албатта, ки не! Аммо инҷо гап дар бораи хатогӣ ва нодуруст ҷобаҷо гузоштани оятҳост, ки Худованд пок аст аз чунин нуқсон, агар калимаи «бигу» инҷо намебуд маънояш дуруст мешуд.
    Шояд ҷавоби шумо чунин бошад, ки шарт инҷо ҳарф нест, балки маънои он аст, аммо уламои Ислом даъво мекунанд, ки Қуръон дар фасоҳату балоғат ҳамто надорад ва як ҳарфаш хато нест.
    Савумин шубҳаи ман ин оятҳо дар бораи замину осмон ва кашфиётҳои замони муосир аст, ки Қуръон бо онҳо мухолифат мекунад, масалан дар бисёре аз оятҳо замин ҳамвор гуфта шудаааст ( Раъд 3, Ҳиҷр 19, Зориёт 48) дар ин оятҳо ва чандин дигари ҷои Қуръон чунин калимаҳо омадааст: мадда, мададноҳо, фарашноҳо, бисото, сутиҳат ва тоҳоҳо — ҳамаи ин калимаҳо маънои ҳамвор буданро дорад, ҳадисҳо низ дар ин маврид бисёранд, ки тасдиқунандаи ин гуфтаҳост, инҷо намехоҳам суханро дароз кунам агар хоҳед дар гугл «смешные хадисы» занед.
    Ислом ва Қуръонро бо ҳарфи калон навиштаам чун ки нисбати мусулмонҳо эҳтиром дорам ва Ислом тарафҳои хуб ҳам дорад, ки нодида гирифтани онҳо аз руи инсоф нест, аммо дине, ки аз ҷониби Худо аст, бояд комилу бенуқсон бошад. Ба Худо имон дорам, имон дорам, ки қувваи бузурге ҳаст, ки ин дунёро идора мекунад, аммо на дини Насоро ва на Ислом чи аҳли суннаташ, шиъааш ва ё аҳли Қуръонаш қонеъам карда наметавонад. Шояд зарае дар дилам имон бошад, чун баъзе вақт ба Ислом бармегардам, ҳамин ки ба омузишаш машғул шавам шубҳаҳо бисёр мешаванд.
    Дар охир як хоҳиш дорам, ки номам агар бароятон ошкор шуд, фошаш накунед, чунки ҳама аз ман ру мегардонанд ва шуморо шахси амин меҳисобам.

    Нравится

  4. Ассалому алайкум ва рахматуллохи ва баракотуху бародари Исломи ,Истаравшани.
    Шумо,ки донишманди Исломи ,ки хастед хохиш мекунам дар бораи наворхои донишманди Исломи ,шайх Имран Хусейн назаратонро равшан мекардед агар имкон дошта бошнд,Аллох чазои хайрат дихад!

    Нравится

    • Ва алайкум салом, росташ бо ин донишманд чандон ошно нестам бародари азиз, аз ин рӯ наметавонам дар бораи вай ва назарҳояш изҳори назар кунам, саломат бошед!

      Нравится

Добавить комментарий

Заполните поля или щелкните по значку, чтобы оставить свой комментарий:

Логотип WordPress.com

Для комментария используется ваша учётная запись WordPress.com. Выход /  Изменить )

Google+ photo

Для комментария используется ваша учётная запись Google+. Выход /  Изменить )

Фотография Twitter

Для комментария используется ваша учётная запись Twitter. Выход /  Изменить )

Фотография Facebook

Для комментария используется ваша учётная запись Facebook. Выход /  Изменить )

Connecting to %s

%d такие блоггеры, как: