Омӯзаҳои набавӣ

Умедворкунандатар аз он ки тасаввураш меравад

Ду рӯз пеш, ояти 53 сураи Зумарро ба унвони «Умедворкунантарин ояти қуръонӣ» ёдовар шуда будам; ояте, ки мефармояд:

قُلْ يَا عِبَادِيَ الَّذِينَ أَسْرَفُوا عَلَىٰ أَنفُسِهِمْ لَا تَقْنَطُوا مِن رَّحْمَةِ اللَّهِ ۚ إِنَّ اللَّهَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِيعًا ۚ إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ

«Бигӯ: эй бандагони ман, ки (дар гуноҳ кардан) аз ҳад гузаштаед ва ба худ ситам кардаед! Аз раҳмат ва бахшоиши Худо ноумед мабошед, ки ҳамоно Худованд ҳамаи гуноҳонро мебахшад; зеро Ӯ омурзгар ва меҳрубон аст.» (Сураи Зумар, ояти 53)

Аммо имрӯз дар тафсири Қуртубӣ — онҷо, ки ба тафсири сураи Зуҳо пардохта – ривоятеро хондам, ки яке аз оятҳои ин сураро умеворкунандатар аз ояти фавқ донистааст.

Аллома Қуртубӣ дар тафсири худ зайли ояти 5 сураи Зуҳо — ки мефармояд:

وَلَسَوْفَ يُعْطِيكَ رَبُّكَ فَتَرْضَى

«Ва ҳар ойина Парвардигорат туро атое хоҳад бахшид, ки розӣ ва хушнуд шавӣ» — аз Имом Алӣ (а) нақл мекунад, ки Паёмбари Акрам (с) фармуд:

يشفعني الله في امتي حتى يقول الله سبحانه لي: رضيت يا محمد؟ فأقول يارب رضيت

«Худованд маро (дар рӯзи растохез) шафоаткунандаи умматам қарор медиҳад то онҷо ки аз ман мепурсад: оё розӣ шудӣ эй Муҳаммад! Пас, ман арз мекунам: бале, эй Парвардигорам! Розиям

Сипас Аллома Қуртубӣ аз Саҳеҳи Муслим ин ривоятро нақл мекунад:

عن عبدالله بن عمرو بن العاص أن النبي صلى الله عليه و سلم تلا قول الله تعالى في إبراهيم: «فمن تبعني فإنه مني ومن عصاني فإنك غفور رحيم» وقول عيسى: «إن تعذبهم فإنهم عبادك» فرفع يديه وقال: اللهم أمتي أمتي، وبكى فقال الله تعالى لجبريل: اذهب إلى محمد فقل له إن الله يقول لك إنا سنرضيك في أمتك ولا نسوءك

«Аз Абдуллоҳ ибни Амр ибни Ос ривоят шуда, ки гуфт: Паёмбари Акрам (с) ин сухани Худованди Мутаъолро аз забони ҳазрати Иброҳим (а) (дар мавриди умматаш) хонд, ки: «Ҳар он ки аз ман пайравӣ кард, ӯ аз ман аст, ва касе ки нофармонии маро кард, ту (Худо) худ омурзгар ва меҳрубонӣ«, ва низ ин сухани ҳазрати Исо (а) (дар мавриди умматаш)-ро бархонд, ки: «Агар ононро азоб диҳӣ, эшон бандаҳои ту ҳастанд«. Сипас Паёмбари Акрам (с) даст боло бурд ва арз кард: Худоё! Умматам! Умматам!, ва гиря кард. Пас, Худованди Мутаъол ба Ҷабраил фармуд: бирав назди Муҳаммад (с) ва барояш бигӯ, ки Худо ба ту мефармояд: мо туро дар мавриди умматат розӣ ва хушнуд хоҳем кард ва бадӣ раво нахоҳем дошт

Аллома Қуртубӣ дар идома ин ривоятро аз Имом Алӣ (а) – ки Ибни Хузайма низ дар китоби Тавҳидаш онро овардааст – нақл мекунад:

وقال علي رضي الله عنه لأهل العراق: إنكم تقولون إن أرجي آية في كتاب الله تعالى: «قل يا عبادي الذين أسرفوا على أنفسهم لا تقنطوا من رحمة الله»؟ قالوا: إنا نقول ذلك. قال: ولكنا أهل البيت نقول: إن أرجى آية في كتاب الله قوله تعالى «ولسوف يعطيك ربك فترضى». وفي الحديث لما نزلت هذه الآية قال النبي صلى الله عليه و سلم: إذا والله لا أرضى وواحد من أمتي في النار

Алӣ (р) ба мардуми Ироқ гуфт: оё шумо мепиндоред, умедворкунандатарин оят дар Қуръони Карим ин оят аст: «Бигӯ: эй бандагони ман, ки (дар гуноҳ кардан) аз ҳад гузаштаед ва ба худ ситам кардаед! Аз раҳмат ва бахшоиши Худо ноумед мабошед..»? Арз карданд: бале, чунин мепиндорем. Онгоҳ Алӣ фармуд: аммо мо аҳли байт мегӯем, умедворкунандатарин оят дар Қуръони Карим ин фармудаи Худост, ки: «Ва ҳар ойина Парвардигорат туро атое хоҳад бахшид, ки розӣ ва хушнуд шавӣ«… Ва дар ҳадис аст, ки вақте ин оят нозил шуд, ҳазрати Паёмбари Акрам (с) фармуданд:

«Агар чунин аст, пас ба Худо савганд, ман розӣ ва хушнуд нахоҳам шуд то он даме ки ҳатто як нафар аз уммати ман дар дӯзах бошанд

Добавить комментарий

Заполните поля или щелкните по значку, чтобы оставить свой комментарий:

Логотип WordPress.com

Для комментария используется ваша учётная запись WordPress.com. Выход /  Изменить )

Google photo

Для комментария используется ваша учётная запись Google. Выход /  Изменить )

Фотография Twitter

Для комментария используется ваша учётная запись Twitter. Выход /  Изменить )

Фотография Facebook

Для комментария используется ваша учётная запись Facebook. Выход /  Изменить )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.