Эрониён дар гуфтори ҳазрати Паёмбар (с)

Имом Бухорӣ, муҳаддиси шаҳир, дар Саҳеҳи худ бо санад аз Абӯҳурайра (р) ривоят мекунад:

كُنَّا جُلُوسًا عِنْدَ النَّبِىِّ — صلى الله عليه وسلم — فَأُنْزِلَتْ عَلَيْهِ سُورَةُ الْجُمُعَةِ « وَآخَرِينَ مِنْهُمْ لَمَّا يَلْحَقُوا بِهِمْ » قَالَ: قُلْتُ: مَنْ هُمْ يَا رَسُولَ اللَّهِ! فَلَمْ يُرَاجِعْهُ حَتَّى سَأَلَ ثَلاَثًا، وَفِينَا سَلْمَانُ الْفَارِسِىُّ، وَضَعَ رَسُولُ اللَّهِ — صلى الله عليه وسلم — يَدَهُ عَلَى سَلْمَانَ ثُمَّ قَالَ: لَوْ كَانَ الإِيمَانُ عِنْدَ الثُّرَيَّا لَنَالَهُ رِجَالٌ — أَوْ رَجُلٌ — مِنْ هَؤُلاَءِ

Мо дар маҳзари ҳазрати Паёмбар (Саллаллоҳу алайҳи ва олиҳи) нишаста будем, ки (ин оят) аз сураи Ҷумъа нозил шуд:

وَآخَرِينَ مِنْهُمْ لَمَّا يَلْحَقُوا بِهِمْ

“Ва (низ бар ҷамоатҳое) дигар аз эшон, ки ҳанӯз ба онҳо напайвастаанд…” (Сураи Ҷумъа, ояти 3) Ровӣ мегӯяд, ба ҳазрати Паёмбар (Саллаллоҳу алайҳи ва олиҳи) гуфтам:

— Ин ҷамоат чӣ касоне ҳастанд, эй Расули Худо!

Ман ин суолро барои он ҳазрат се бор такрор кардам, дар ҳоле, ки дар миёни мо Салмони Форсӣ ҳам ҳузур дошт. Паёмбари Акрам (Саллаллоҳу алайҳи ва олиҳи) дасти мубораки худро рӯйи шонаи Салмон гузоштанд ва фармуданд:

— Агар имон дар Сурайё бошад, ҳар ойина мардоне (ё марде) аз ин қавм ба он даст хоҳанд ёфт”.

(Саҳеҳи Бухорӣ, 16/245, Ашшомила)

* * *

Албатта, моҷарои мазкур дар баъзе аз манобеи ривоӣ ба ин сурат низ ворид омада:

Табаронӣ дар “Ал-муъҷамул-авсат” бо санад аз Абӯҳурайра (р) ривоят кардааст:

قال رسول الله صلى الله عليه وسلم هذه الآية: « وإن تتولوا يستبدل قوما غيركم ثم لا يكونوا أمثالكم »، فقالوا: يا رسول الله، من هؤلاء الذين إن تولينا استبدل بنا قوما غيرنا ثم لا يكونوا أمثالنا؟ فضرب رسول الله صلى الله عليه وسلم على فخذ سلمان الفارسي، ثم قال: هذا وقومه، لو كان الدين معلقا بالثريا لناله رجال من الفرس

Расули Худо (Саллаллоҳу алайҳи ва олиҳи) ин оятро (тиловат) фармуданд:

وَإِن تَتَوَلَّوْا يَسْتَبْدِلْ قَوْمًا غَيْرَكُمْ ثُمَّ لَا يَكُونُوا أَمْثَالَكُمْ

“Ва агар шумо рӯй бартобед, Худованд ҷойи шуморо ба мардуме ғайр аз шумо хоҳад дод, ки монанди шумо нахоҳанд буд”. (Сураи Муҳаммад, ояти 38) Асҳоб пурсиданд:

— Инҳо чӣ касоне ҳастанд, ки агар мо рӯй гардонем, Худованд ҷойи моро ба онҳо хоҳад дод ва монанди мо нахоҳанд буд?

Расули Худо (Саллаллоҳу алайҳи ва олиҳи) дасте бар рони Салмони Форсӣ заданд сипас фармуданд:

— Ин (бо ишора ба Салмон) ва қавмаш. Агар дин ба Сурайё овезон бошад, ҳар ойина мардоне аз Форс онро ба даст хоҳанд овард”.

(Ал-муъҷамул-авсат, Табаронӣ, 19/167)



Рубрики:Инсони муваффақ, Омӯзаҳои набавӣ

Метки: , , , , ,

Добавить комментарий

Заполните поля или щелкните по значку, чтобы оставить свой комментарий:

Логотип WordPress.com

Для комментария используется ваша учётная запись WordPress.com. Выход / Изменить )

Фотография Twitter

Для комментария используется ваша учётная запись Twitter. Выход / Изменить )

Фотография Facebook

Для комментария используется ваша учётная запись Facebook. Выход / Изменить )

Google+ photo

Для комментария используется ваша учётная запись Google+. Выход / Изменить )

Connecting to %s

%d такие блоггеры, как: