Перейти к содержимому

Аз васиятҳои Куруш ба писараш

* Эй писари ман! Некӯкор бош, на бадкор; зеро зиндагонии инсон ҷовидон нест ва ҳеч чиз аз кирдори нек шоистатар намебошад.

* Эй писари ман! Бишнав туро мегӯям, ки беҳтарин бахшишҳо фарогирӣ ва фародиҳӣ (таълим ва таъаллум) аст; зеро молу микнат (сарват, нерӯ, тавонгарӣ) поён пазирад ва чаҳорпоён бимиранд, вале дониш ва парвариш боқӣ монад.

* Эй писари ман! Бо зани фарзона ва шармгин арӯсӣ кун ва ӯро дӯст бидор ва худ барои худ зан баргузин ва зани дигареро фиреб мадеҳ, то равонат гунаҳкор нагардад.

* Мардеро ба домодии худ баргузин, ки некхӯ, дуруст ва доно бошад. Агар бисёр мискин аст, бисёр айб нест, молу микнат аз Яздон бирасад.

* Чун хушӣ расад, бисёр хушнуд ва ғарра машав, ва чун сахтӣ расад, ғамгин ва афсурда мабош; зеро ҳар хушӣ як нохушӣ ва ҳар некӣ як бадӣ дар пай дорад.

* Ба молу микнати касе чашм маяндоз; зеро молу хушии ҷаҳон монанди мурғе аст, ки аз ин дарахт ба он дарахт нишинад ва ба ҳеч шохе намонад.

* Даст аз дуздӣ ва танбалӣ ва ҳавову ҳавасҳои нафсонӣ бидор; зеро ҳар кас, ки некӣ кунад, подоши неке ёбад, ва ҳар ки бадкор гашт, ба сазои сахт хоҳад расид.

* Нисбат ба падару модари худ фармонбардор бош; зеро мард то падару модараш зиндаанд, монанди шере аст, ки осуда дар беша ғунуда ва аз ҳеч кас бим надорад.

* Он чӣ бар худ нек надонӣ, ба дигарон низ нек нашмор.

* Агар туро фарзандест, ба мадраса бифрист ва ба фарогирии (таҳсили) дониш бигумор; зеро илму дониш чашми равшан аст.

* Асабонӣ мабош; зеро марди асабонӣ монанди оташ аст, ки дар беша барафрӯзад ва тару хушкро бо ҳам бисӯзонад.

* Душмани кӯҳнаро дӯсти нав масоз; зеро душмани кӯҳна монанди мори сиёҳ аст, ки баъд аз сад сол интиқомро фаромӯш накунад.

* Мағрур ва худписанд мабош; зеро инсони мағрур чун машки пури бод аст, (ки) агар боди он холӣ шавад, чизе боқӣ намонад.

* Он чиро, ки гузаштааст, фаромӯш кун, ва ба он чӣ, ки нарасида ранҷу андӯҳ мабар.

* Сухан ба мавқеъ бигӯ; зеро басо сухан гуфтан беҳтар аз хомӯшӣ, ва басо хомӯшӣ беҳтар аз сухан гуфтан аст.

* Зану фарзанди худро аз фарогирии (таҳсили) илм бозмадор, то ғаму андӯҳ ба ту нарасад ва пушаймон нашавӣ.

* Ҳузури донишмандонро гиромӣ дор ва аз эшон бипурс ва посух бишнав.

* Бо марде, ки падару модараш аз ӯ нохушнуданд, ҳамкор мабош, то гунаҳкор набошӣ.

* Аз ҳар кас, ки бо ту кина варзад ва хашм гирад, канора ҷӯй.

* Бо марди покназар, корогоҳ, ҳушёр ва некхӯ машварат кун.

* Ба фармони Яздон ва Амшоспанд (фаришта ва малак) гӯш кун ва рафтор намо.

* Марди фақир ва бенаворо тамасхур макун, шояд ту низ рӯзе бенаво шавӣ.

* Марди порсо дар осойиш монад ва бадкор ҳамеша гирифтори андӯҳ.

* Мардум дорои ҳамон хӯйе ҳастанд, ки аз замони ширхорагии худ касб намудаанд.

* Саҳархез бош, то кори худро ба некӣ ба анҷом бирасонӣ.

* Яздонро ситойиш кун ва дилро шод соз, то Яздон некии туро биафзояд.

* Ҳеч фарозе бидуни нишеб, ва ҳеч нишебе бидуни фароз нест.

* Моли касеро тороҷ макун ва ба моли худ маёмез.

* Барои номи худ, аз касбу кор дурӣ маҷӯй.

* Ҳар кас, ки барои дигарон чоҳ канад, дар он афтад.

* Касеро фиреб мадеҳ, то дардманд нашавӣ.

* Пешвои некро гиромӣ дор ва суханаш бипазир.

* Ҷуз аз хешон ва дӯстон чизе аз касе вом магир.

* На ба рост на ба дурӯғ ҳаргиз савганд махӯр.

* Чу хоҳӣ арӯсӣ кунӣ, аввал мол фароҳам кун.

* Аз неккирдории худ ғарра машав ва раҷаз махон.

* Фармони хуб деҳ, то баҳраи хуб ёбӣ.

* Бегуноҳ бош, то бим надошта бошӣ.

* Сипосдор бош, то лоиқи некӣ бошӣ.

* Ростгӯ бош, то истиқомат дошта бошӣ.

* Фурӯтан бош, то дӯсти бисёр дошта бошӣ.

* Дӯстдори дин бош, то зиндагӣ ба некӣ гузаронӣ.

* Ҳамоҳанги виҷдони худ рафтор кун, ки биҳиштӣ шавӣ.

* Дастгушод ва ҷавонмард бош, то пок ва рост гардӣ.

* Бо марди қадрнашнос ва носипос наёмез (яъне муъошират накун).

* Равон (руҳ)-и худро бо хашму кин олуда масоз.

* Дар ҳар гуфтор ва кирдор фурӯтанӣ ва адабро фаромӯш макун.

* Ҳаргиз туршрӯ ва бадхӯ мабош.

* Агар хоҳӣ аз касе дашном нашнавӣ, касеро дашном мадеҳ.

* Худро ба бандагии касе маспор.

* Пеш аз посух додан, андеша кун.

* Ҳеч касро тамасхур макун.

* Бо марди бадкор ҳамроз машав.

* Бо фурӯмоя машварат макун.

* Бо маст ҳамхӯрок машав.

* Моли худро ба марди ҳасуд нишон надеҳ.

* Аз марди суханчин ва дурӯғгӯ сухан машнав.

(Манбаъ: Китоби «Куруши Кабир», навиштаи Шопури Шаҳбозӣ)

Добавить комментарий

Заполните поля или щелкните по значку, чтобы оставить свой комментарий:

Логотип WordPress.com

Для комментария используется ваша учётная запись WordPress.com. Выход /  Изменить )

Google photo

Для комментария используется ваша учётная запись Google. Выход /  Изменить )

Фотография Twitter

Для комментария используется ваша учётная запись Twitter. Выход /  Изменить )

Фотография Facebook

Для комментария используется ваша учётная запись Facebook. Выход /  Изменить )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d такие блоггеры, как: