Дидгоҳ

Оқил, нимаоқил ва аҳмақ

Инсонҳо аз назари фикрӣ ва руҳӣ се дастаанд:

1) Инсони оқил: касе, ки ҳадафашро дуруст ташхис додааст ва роҳи расидан ба ҳадафро низ медонад ва бо пойи устувор ба сӯйи он раҳсипор аст;

2) Инсони нимаоқил: касе, ки дар ташхиси ҳадаф ва роҳи расидан ба он дармондааст, вале саъй мекунад, ки аз оқил пайравӣ кунад, аз ин рӯ баъид нест, ки ба ҳадафаш бирасад;

3) Аҳмақ: касе, ки на танҳо дар ташхиси ҳадаф ва роҳи расидан ба он дучори иштибоҳ шудааст, балки пайравӣ аз оқилро барои худ нангу ъор медонад ва дар натиҷа ба бероҳа меравад ва суқут мекунад ва нобуд мешавад.

Сайидюнуси Истаравшанӣ

Добавить комментарий

Заполните поля или щелкните по значку, чтобы оставить свой комментарий:

Логотип WordPress.com

Для комментария используется ваша учётная запись WordPress.com. Выход /  Изменить )

Google photo

Для комментария используется ваша учётная запись Google. Выход /  Изменить )

Фотография Twitter

Для комментария используется ваша учётная запись Twitter. Выход /  Изменить )

Фотография Facebook

Для комментария используется ваша учётная запись Facebook. Выход /  Изменить )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.