Ваҳдати исломӣ

Ҳафт гурӯҳе, ки зери сояи лутфи Худованд қарор мегиранд

Паёмбари Акрам (с) фармоянд:

سَبْعَةٌ يُظِلُّهُمُ اللَّهُ فِي ظِلِّهِ يَوْمَ لا ظِلَّ إِلا ظِلُّهُ: الإِمَامُ الْعَادِلُ، وَشَابٌّ نَشَأَ فِي عِبَادَةِ رَبِّهِ، وَرَجُلٌ قَلْبُهُ مُعَلَّقٌ فِي الْمَسَاجِدِ، وَرَجُلانِ تَحَابَّا فِي اللَّهِ اجْتَمَعَا عَلَيْهِ وَتَفَرَّقَا عَلَيْهِ، وَرَجُلٌ طَلَبَتْهُ امْرَأَةٌ ذَاتُ مَنْصِبٍ وَجَمَالٍ، فَقَالَ: إِنِّي أَخَافُ اللَّهَ، وَرَجُلٌ تَصَدَّقَ، أَخْفَى حَتَّى لا تَعْلَمَ شِمَالُهُ مَا تُنْفِقُ يَمِينُهُ، وَرَجُلٌ ذَكَرَ اللَّهَ خَالِيًا، فَفَاضَتْ عَيْنَاهُ

Худованд ҳафт гурӯҳро дар рӯзе, ки ҳеч сояе ҷуз сояи ӯ вуҷуд надорад (яъне дар рӯзи қиёмат), дар зери сояи худ ҷой медиҳад:

1. Ҳокими одил;

2. Ҷавоне, ки дар сояи итоат ва бандагии Худо рушд ёфта бошад;

3. Касе, ки дилаш дар масҷид овезон бошад. (Яъне, ҳамеша намозҳояшро дар масҷид адо кунад);

4. Ду мусалмоне, ки сирфан ба хотири хушнудии Худо бо якдигар дӯст бошанд ва бар асоси ризои ӯ, бо ҳам ҷамъ ё аз якдигар ҷудо бишаванд;

5. Касе, ки зане зебо ва соҳибмақому соҳибҷамоле ӯро ба фаҳшо бихонад, вале ӯ напазирад ва бигӯяд: ман аз Худо метарсам!

6. Касе, ки ба сурати пинҳонӣ ва махфӣ садақа диҳад ба гунае ки агар ба дасти росташ садақа дод, дасти чапаш надонад;

7. Касе, ки дар танҳоӣ ва хилват, ба ёди Худо бошад ва аз чашмонаш ашк ҷорӣ гардад.”

(Ривояти Бухорӣ ва Муслим)

Добавить комментарий

Заполните поля или щелкните по значку, чтобы оставить свой комментарий:

Логотип WordPress.com

Для комментария используется ваша учётная запись WordPress.com. Выход /  Изменить )

Google photo

Для комментария используется ваша учётная запись Google. Выход /  Изменить )

Фотография Twitter

Для комментария используется ваша учётная запись Twitter. Выход /  Изменить )

Фотография Facebook

Для комментария используется ваша учётная запись Facebook. Выход /  Изменить )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.