Рубрика: Ахлоқи зишт

Озод будан, шарти озодихоҳ будан

Сайидюнуси Истаравшанӣ «Озодихоҳ» ба касе гуфта мешавад, ки ба дунболи озодӣ аст, дӯстдори озодӣ ва тарафдори он аст, ҳамеша дар талош аст, то ҳам худаш ва ҳам дигарон аз бардагиҳо ва маҳрумиятҳо ва маҳдудиятҳо раҳо ва озод бошанд. Дар ҷаҳон, чӣ дар гузашта ва чӣ имрӯз, афроде, ки […]

Рӯзноманигорони азиз, лутфан накунед ин корҳоро!

Сайидюнуси Истаравшанӣ Дар яке ду ҳафтаи ахир, дар шабакаи иҷтимоӣ ва баъзе аз сомонаҳои интернетӣ, ду филми шабеҳи ҳам мунташир шуд дар бораи ду зани ҷавон, ки бо мардоне бегона дар утоқи худ хилват карда будаанд ва наздикони шавҳари он ду зан бо вуруд ба утоқашон, аз онҳо […]

Нишонаҳои мунофиқ

Ҳамчунин ба ҳамин мазмун аз Абдуллоҳ ибни Умар (р) ривоят шуда, ки ҳазрати Паёмбари Акрам (с) фармуд: أَرْبَعٌ مَنْ كُنَّ فِيهِ كَانَ مُنَافِقًا خَالِصًا، وَمَنْ كَانَتْ فِيهِ خَصْلَةٌ مِنْهُنَّ كَانَتْ فِيهِ خَصْلَةٌ مِنَ النِّفَاقِ حَتَّى يَدَعَهَا: إِذَا اؤْتُمِنَ خَانَ، وَإِذَا حَدَّثَ كَذَبَ، وَإِذَا عَاهَدَ غَدَرَ، وَإِذَا خَاصَمَ فَجَرَ […]

Бемории “тасвиф”

Фардо ҳатман анҷом медиҳам… Аз фардо дигар намозҳоямро мехонам… Аз фардо дигар ғайбат намекунам… Ба ин ҳолат “тасвиф” гуфта мешавад. “Тасвиф” ба маънои ба таъхир андохтан ва имрӯзу фардо кардан ва кори имрӯзро ба фардо андохтан аст. Дар омӯзаҳои исломӣ, чунин ҳолате фиреби шайтон шумурда шуда ва ба […]

Сабабҳои гароиш ба материализм (12)

(Илали гароиш ба моддигарӣ, ба қалами Устод Муртазо Мутаҳҳарӣ) Муҳити ахлоқӣ ва иҷтимоии номусоид Иллати дигари гароишҳои моддӣ ин аст, ки фазои руҳӣ ва ахлоқии инсон бо андешаи Худошиносӣ ва Худопарастӣ номусоид бошад. Худошиносӣ ва Худопарастӣ табъан мусталзими як навъ таъолии руҳии хоссе аст; базре аст, ки дар […]

Қорӣ Ишкамба

Сайидюнуси Истаравшанӣ Ҳудуди ду сол пеш, як мақола навишта будам бо унвони “Қорӣ Ишкамба” ва мавзӯи мавриди баҳс дар он мақола ин буд, ки ангезаи Домулло Садриддин Айнӣ аз достони “Марги судхӯр (рибохор)”, сирфи нақли ҳаёти инсоне ба номи Қорӣ Исмат набудааст, балки Домулло Айнӣ дар симои Қорӣ […]

Насиҳати як диктотур ба писараш ва вокуниши писар ба вай

Аз одамони бадкор гоҳе инсонҳои некӯкор ҳам мутаваллид мешавад. Дар торих дорем, ки фарзандони бархе аз ҳокимони худкома ва ситампеша одамони хуб ва некӯкоре будаанд. Ин ҳикоятро дар “Насоеҳ” хондам, ки бисёр дарсомӯз аст ва дар бораи яке аз подшоҳони Юнон дар даврони бостон будааст. * * * […]

Ифрот ва тафрит: ду вежагии боризи нодон

Ҳазрати Алӣ (алайҳис салом) фармояд: لَا تَرَى الْجَاهِلَ إِلَّا مُفْرِطاً أَوْ مُفَرِّطاً “Шахси нодон ҳамвора яке аз ин ду ҳолатро дорад: ё ифрот (тундравӣ) мекунад ва ё тафрит (кундравӣ).” (Наҳҷул-балоға, ҳикмати 70) * * * Шарҳи ин ҳикмат: Инсони оқил ҳамеша бояд мӯътадил бошад, на ифрот кунад ва […]