Рубрика: Ахлоқи зишт

Омилҳои “намешавад” гуфтанҳо чист?

Пурсиш: Негативизм чист? Оё манфигароӣ метавонад садди роҳи пешрафт гардад? Борҳо ба дӯсту рафиқонам дар Тоҷикистон маслиҳату пешниҳодҳое додам, вале дар бисёр ҳолатҳо ҷавоби “намешавад”-ро гирифтам. Баъдан, ба хулосае омадам, ки шояд мо тоҷикон гирифтори ин бало ҳастем. Аслан, сабаби пайдоиши Негативизм дар афкори инсон дар чист? Фикру […]

Бадтарин шакли диндорӣ

Сайидюнуси Истаравшанӣ Бадтарин шакли диндорӣ он аст, ки соҳибаш фоқиди он бошад. Яъне, чизеро, ки ӯ муддаъист дорад, шумо онро пеши вай наёбед. Масалан, як мусалмони диндор, ки қоъидатан бояд пойбанд ба ислом бошад, шумо исломро пеши вай наёбед. Як ривоят аз ҳазрати Паёмбар (с) нақл шудааст, ки […]

Муроқиби забонатон бошед!

Забон, ба қавли Имом Ғаззолӣ (р) ҳарчанд кучак, вале «ҷинояташ бас бузург» аст. Гоҳе бузургтарин гуноҳон ва ҷиноятҳо дар натиҷаи раҳосозии лиҷоми забон ба амал омада. Аз ин рӯ, шариат таъкид дорад, ки мардум муроқиби забонашон бошанд. Паёмбар (Саллаллоҳу алайҳи ва олиҳи) фармудаанд: مَنْ صَمَتَ نَجَى «Ҳар кӣ […]

Ҳама чиз дар бораи таассуб

Таассуб ва асабият вожае арабист ва аз моддаи “асаб” ба маънои “рагҳо ва пайҳоест, ки мафосилро ба ҳам мепайвандад,” сипас ҳар гуна иртибот ва ба ҳам пайвастагиро таассуб ва асабият номидаанд. Аммо маъмулан ин лафз дар мафҳуми мазмуми он ба кор меравад. Аз ин рӯ, таассуб ва таҳаҷҷур […]

Ғурур (2)

Мусалмони мағрур касе аст, ки бо ин ки ҳеч амале нек дар ӯ дида намешавад, вале гумон мекунад Худо ӯро хоҳад бахшид. Ва ин, ба қавли Имом Абӯҳомиди Ғаззолӣ (р), як таманнои беҷост. Зеро растгорӣ танҳо ба имони банда нест, балки бояд имон мақрун ба амал бошад. Дар […]

Ғурур

Ғурур, яке аз хӯйҳо ва хислатҳои нописанд ва зишт дар ислом дониста шудааст ва Имом Абӯҳомиди Ғаззолӣ (р) бо овардани оёти қуръонӣ ва ривоёт ва ахбори исломӣ, дар китоби арзишманди худ яъне «Эҳёи улуми дин» (дар бахши «Муҳликот» (хислатҳои ҳалокатовар)), ба тафсил дар бораи ин хислати нописанд баҳс […]

Риё ва риёкорӣ

Дар ривоят аст, ки ҳазрати Паёмбари Акрам (с) фармудаанд: «Худованд амалеро, ки дар он ҳатто як зарра аз риё вуҷуд дошта бошад, намепазирад.» Имом Абӯҳомиди Ғаззолӣ (р) дар таърифи риё фармуда: «Риё, кӯшиш барои ёфтани манзилат ва ҷойгоҳ дар қалби мардумон аст бо ба намоиш гузоштан ва нишон […]

Ҷоҳталабӣ

Ин дарс аз китоби гаронбаҳои «Эҳёи улуми дин»-и Имом Ғаззолӣ (р), ки дар радиои Анҷумани нерӯҳои созандаи Тоҷикистон ба он пардохтем, дар бораи хӯйи зишт ва разилаи ҷоҳталабӣ буд. Дарсҳои ин китоби арзишманд ҳар ҳафта рӯзҳои чаҳоршанбе ва панҷшанбе соати 20:00 ба вақти Маскав аз тариқи ҳамин радио […]

Роҳи дармони кина кадом аст?

Кинатӯзӣ аз гуноҳони бузург ва заминасози ширк ба Худованд ва душманӣ бо дигар ҳамнавъон аст. Агар инсон битавонад ин бемориро дармон кунад, аз бисёре гуноҳон ва рафторҳои нописанд дар амон хоҳад буд. Аз ин рӯ, ибтидо мафҳуми «кина»-ро мавриди баррасӣ қарор дода, сипас дар бораи дармони он сӯҳбат […]

Худоё, оқибат бахайрамон кун!

Сайидюнуси Истаравшанӣ Оқибат бахайрӣ, хеле муҳим аст. Одам бояд ҳамвора аз Худо бихоҳад, ки як лаҳза ӯро ба ҳоли худаш вомагузорад. Инсонҳое буданд, ки тамоми умри худро вақфи роҳи Худо карда ва хидматҳо ва заҳамоти зиёде дар ин роҳ кашиданд, вале як лаҳза, ки ба далели ғалабаи ҳавоҳои […]

Насиҳате аз Абӯзари Ғифорӣ (р)

Марде барои Абӯзари Ғифорӣ (р), саҳобаи ҷалилулқадри Паёмбар (с), номае навишт ва тақозои тавсияе намуд. Абӯзар (р) ҷавоб дод: — Агар метавонӣ, ба он ки дӯсташ дорӣ, бадӣ накун! Ӯ гуфт: — Магар шахсе ба касе ки дӯсташ дорад, бадӣ ҳам мекунад? Абӯзар (р) гуфт: — Бале, ту […]