Ахлоқи писандида

Ин кор, гуноҳ аст ё “анҷоми таклифи шаръӣ”?

Сайидюнуси Истаравшанӣ Бештари мо, мусалмонон ба ахлоқи нописанд, ки Қуръон ва ё суннат аз онҳо манъамон карда ошно ҳастем, масалан, медонем, ки ғайбат ҳаром аст, дашном ҳаром аст, суханчинӣ ҳаром аст ва ғайра, вале намедонем, ки оё фалон кор ғайбат… Read More ›

Насиҳати як диктотур ба писараш ва вокуниши писар ба вай

Аз одамони бадкор гоҳе инсонҳои некӯкор ҳам мутаваллид мешавад. Дар торих дорем, ки фарзандони бархе аз ҳокимони худкома ва ситампеша одамони хуб ва некӯкоре будаанд. Ин ҳикоятро дар “Насоеҳ” хондам, ки бисёр дарсомӯз аст ва дар бораи яке аз подшоҳони… Read More ›

Шонздаҳ сифати мӯъмин

Имом Алӣ (алайҳис салом) дар сифати мӯъмин гӯяд: الْمُؤْمِنُ بِشْرُهُ فِی وَجْهِهِ وَحُزْنُهُ فِی قَلْبِهِ أَوْسَعُ شَیْ‏ءٍ صَدْراً وَأَذَلُّ شَیْ‏ءٍ نَفْساً یَکْرَهُ الرِّفْعَهَ وَیَشْنَأُ السُّمْعَهَ طَوِیلٌ غَمُّهُ بَعِیدٌ هَمُّهُ کَثِیرٌ صَمْتُهُ مَشْغُولٌ وَقْتُهُ شَکُورٌ صَبُورٌ مَغْمُورٌ بِفِکْرَتِهِ ضَنِینٌ بِخَلَّتِهِ سَهْلُ… Read More ›

Омӯзаҳои ахлоқӣ дар Маснавии Маънавӣ (2)

Ба қалами Машҳурахон Ҷавҳаризода, коршиноси забон ва адабиёти форсӣ Бахши дуввум Фасли дуввум Робитаи инсон бо худ Ҳақиқати одамӣ андеша ва тадаббури ӯст Андеша ба маънои тадаббур, тафаккур ва ба ин маъност, ки афкоре, ки ба хайру некӣ раҳнамун буда… Read More ›

Омӯзаҳои ахлоқӣ дар Маснавии Маънавӣ (1)

Ба қалами Машҳурахон Ҷавҳаризода, коршиноси забон ва адабиёти форсӣ Бахши аввал Муқаддима Маснавии Маънавӣ асари пурарзиши шоир, ориф ва донишманди порсигӯй, Муҳаммад Ҷалолиддини Балхист. Ин асар, аз 26000 байт ва шаш дафтар иборат буда ва яке аз бартарин ва пурмӯҳтавотарин… Read More ›

Достони Имом Ҳасан ва марди шомӣ

Ба баҳонаи зодрӯзи Имом Ҳасан ибни Алӣ (а) Имом Ҳасан фарзанди Алӣ ибни Абӯтолиб (а) бино ба ривояти машҳур дар шаби 15 моҳи мубораки Рамазони соли севвуми ҳиҷрат дар шаҳри Мадина дида ба ҷаҳон гушуд. Ибни Ҳаҷари Ҳайтамӣ дар бораи… Read More ›

Риояти эътидол дар дӯстӣ ва душманӣ

Сайидюнуси Истаравшанӣ Дар “Фиҳӣ мо фиҳӣ” гӯяд: “Бояд, ки дӯстӣ дар ҳаққи касе ба ифрот набошад ва душманӣ ба ифрот набошад… миёна бояд. Ин дӯстӣ, ки ба ифрот намебояд, дар ҳаққи ғайри Ҳақ мегӯям, аммо дар ҳаққи Борӣ Таъоло ҳеч… Read More ›

Тарси Худо ба кадом маъност?

Пурсиш: Ҳар бандае аз Худо метарсад. Масалан, таърихи Абдуллоҳ ибни Умар (р) бо чӯпон. Нафаре мегӯяд, бояд аз Худо натарсем. Нафари дигар мегӯяд, аввалан бояд тарс аз Худоро хуб дарк кунем. Нафари саввумин мегӯяд, Аллоҳ Таъоло Раҳмону Раҳим аст, чаро… Read More ›

Мавлоно дар тавозӯъи Расули Акрам (с)

Мавлоно фармояд: “Шохеро, ки меваи бисёр бошад (1), он мева ӯро фурӯ кашад, ва он шохро, ки мевае набошад, сар боло дорад, ҳамчун сапедор. Ва чун мева аз ҳадд бигзарад, устунҳо (сутунҳо) ниҳанд, то ба куллӣ фурӯ наёяд. Пайғомбар —… Read More ›

Дард

Мавлоно гӯяд: “Дард аст, ки одамиро раҳбар аст. Дар ҳар коре, ки ҳаст, то ӯро дарди он кор ва ҳавасу ишқи он кор дар дарун нахезад, ӯ қасди он кор накунад ва он кор бе дард ӯро муяссар нашавад, хоҳ… Read More ›

Рамзи муваффақияти урафо ва сӯфия

Сайидюнуси Истаравшанӣ Ҳамин дишаб дар фазои маҷозӣ гапу гуфтугӯе доштам бо яке аз бародарони бароям бисёр азиз дар бораи ишколу эродҳое, ки баъзеҳо бар урафо ва сӯфия мегиранд ва ин ки “бидъаткор” ҳастанд ва аз ин қабил ҳарфҳо, ки бисёр… Read More ›

Гӯшанишинӣ дар мактаби тасаввуфи асил

Ба қалами: Абдуллоҳ Оқилзода إدفن وجودك في أرض الخمول، فما نبت مما لم يدفن لا يتم نتاجه “Худро дар сарзамини гумномӣ дафн намо, зеро он донаҳое, ки бидуни зери хок гаштан мерӯянд, ҳосили хуб намедиҳанд.” Шарҳ: Шайх Ибни Аббоди Рундӣ… Read More ›

Лаззати маънавӣ

Сайидюнуси Истаравшанӣ Яке аз вижагиҳои инсон ниёз ба лаззат аст; ҳам ҷисми ӯ лаззатхоҳ аст ва ҳам руҳаш, бо ин тафовут, ки лаззати ҷисмонӣ ҳамагонӣ ва зудрас аст, вале лаззати маънавӣ чунин нест ва ҳар кас аз он баҳраманд нахоҳад… Read More ›

Чанд нукта дар бораи Ибни Сино

Ман шогирди намозам Соҳиби китоби арзишманди “Равзотул-ҷаннот”, ки дар аҳволи уламо ва донишмандон мебошад, менависад: “Марҳуми Бӯалӣ дар зиндагиномаи худ мегӯяд: Ман шогирди намозам, зеро ҳар вақт мушкиле амалӣ барои ман пеш меомад, вузӯ мегирифтам ва ба ҷомеи шаҳр (масҷиди… Read More ›

Шарҳи мабсути Ақидаи Таҳовия (50) – Хавф ва раҷо

Матни китоб: ولا نقول لا يضر مع الإيمان ذنب لمن عمله، نرجو للمحسنين من المؤمنين أن يعفو عنهم ويدخلهم الجنة برحمته، ولا نأمن عليهم، ولا نشهد لهم بالجنة، ونستغفر لمسيئهم ونخاف عليهم ولا نُقنّطهم. والأمن والإياس ينقلان عن ملة الإسلام،… Read More ›

Аз насиҳатҳои Паёмбар (с)

Насиҳатҳои ҳазрати Паёмбар (с) ба Абӯзари Ғифорӣ (р): Абӯзар: Эй Расули Худо (с)! Маро тавсияе кун. Паёмбар: Туро ба тақво ва парҳезгорӣ суфориш мекунам, чаро ки тақво дар раъси ҳамаи корҳои туст. Абӯзар: Боз ҳам бифармоед, бештар. Паёмбар: Бар ту… Read More ›

Кишвардорӣ ва сиёсат дар осори Саъдӣ – Мардумдорӣ

Мардумдорӣ яке аз авомили муҳимми пирӯзии салотин будааст. Ҳокими мамлакат ба унвони “бузурги қавм” бояд бидонад, ки бе вуҷуди раъият ҳеч арзише надорад, пас бар ӯст, ки бар мабнои мардумдӯстӣ мулкро низом бахшад. Саъдӣ ҳоким ва мардумро паноҳ ва ҳомии… Read More ›

Кишвардорӣ ва сиёсат дар осори Саъдӣ – Ойини бархӯрд бо душман

Саъдӣ аҳли ҷангу пайкор нест ва ҳамвора ин падидаи иҷтимоиро — ки аз дидгоҳи торих бо бани башар даст ба гиребон буда ва масоиби ҷонгудоз ба бор овардааст — маҳкум мекунад. Ӯ ихтилофоти бадфарҷоми мазҳабиро, ки намунаи ҷангҳои онро ба… Read More ›

Кишвардорӣ ва сиёсат дар осори Саъдӣ – Шоистасолорӣ

Барномаи таълимотии мамлакат Аз назари Саъдӣ, барномаи таълимотии мамлакат бояд мубтанӣ бар парвариши аҳли раъю донишу разм бошад: Ду тан парвар, эй шоҳи кишваргушой! Яке аҳли разму дигар аҳли рой. Зи номоварон гӯи давлат баранд, Ки донову шамшерзан парваранд… Қаламзан… Read More ›

Кишвардорӣ ва сиёсат дар осори Саъдӣ – Сифоти подшаҳон

Сифоти подшаҳон Ҳоким ва подшоҳ дар назари Саъдӣ, бояд дорандаи сифот ва вижагиҳое бошад, ки муҳимтарини онҳо ба шарҳи зерин аст: Хирадмандӣ ва бахшояндагӣ Ду сифати бехрадӣ (доноӣ) ва бахшоиш бояд дар вуҷуди подшоҳ мустаҳкам ва устувор бошад, то битавон… Read More ›