Category: Ахлоқи писандида

8 насиҳати Имом Ғаззолӣ ба ҳокимон

Имом Ғаззолӣ дар “Кимиёи саодат” гӯяд: “Волӣ ва амире, ки тақво ва вараъ (парҳезгорӣ)-ро пешаи худ сохта, барои иҷрои ҳаққу адолат бояд ба усули зерин таваҷҷӯҳ кунад: 1) Дар ҳар воқеа ва пешомаде чунин ангорад, ки ӯ раият ва дигаре волӣ аст. Ҳар чи худро написандад, ҳеч мусалмонро […]

Некӣ ба ҳамсоя ва меҳмоннавозӣ дар каломи Расули Худо (с)

Расули Худо (с) фармуданд: مَنْ كَانَ يُؤمِنُ بِاللَّهِ والْيَوْمِ الآخِرِ فَلْيُحْسِنْ إلى جارِهِ، ومَنْ كَانَ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ واليومِ الآخِرِ فَلْيُكْرِمْ ضَيْفَهُ، ومَنْ كانَ يُؤمنُ باللَّهِ واليومِ الآخرِ فَلْيَقُلْ خَيْرًا أَوْ لِيَسْكُتْ “Ҳар он, ки ба Худо ва рӯзи растохез имон дорад, ба ҳамсояи худ некӣ ва эҳсон намояд. […]

Беҳтарини корҳо дар пеши Худо кадом аст?

Расули Акрам (Саллаллоҳу алайҳи ва олиҳи ва саллам) фармоянд: أَحَبُّ الْأَعْمَالِ إِلَى اللهِ مَنْ أَطْعَمَ مِسْكِينًا مِنْ جُوعٍ أَوْ دَفَعَ عَنْهُ مَغْرَمًا أَوْ كَشَفَ عَنْهُ كَرْبًا “Беҳтарини корҳо дар пеши Худо он аст, ки бенавоеро сер кунанд ё қарзи ӯро бипардозанд ё мусибатеро аз ӯ дур кунанд. (Суютӣ, […]

Тавозӯъ писандида аст, аммо на дар баробари мутакаббир

Ҳамон тавр, ки азизон медонанд, тавозӯъ ва фурӯтанӣ дар ислом аз ахлоқи некӯ ва писандида, ва нақизи он яъне такаббур ва худбузургбинӣ, аз ахлоқи зишт ва нописанд шумурда мешавад. Дар Қуръони Карим аст, ки: إِنَّهُ لَا يُحِبُّ الْمُسْتَكْبِرِينَ “Худованд мутакаббиронро дӯст надорад.” (Сураи Наҳл, ояти 23) Ва дар […]