Category: Ахлоқи писандида

Ман беҳтарини шумо бо хонаводаам ҳастам

Ҳазрати Муҳаммад (с) дар ҳусни муошират бо ҳамсарон намуна буд. Некрафторӣ бо занонро ба ёрон ва пайравонаш тавсия ва таъкид мекард ва мегуфт: خَيْرُكُمْ خَيْرُكُمْ لأَهْلِهِ وَأَنَا خَيْرُكُمْ لأَهْلِي “Беҳтарини шумо касе аст, ки бо хонаводааш беҳтарин бошад, ва ман беҳтарини шумо бо хонаводаам ҳастам.” (Ибни Моҷа (1977), […]

Хоҳиши Масеҳ (а)

(Чанд ҳикояти дарсомӯз) Хоҳиши Масеҳ (а) Исо алайҳис-салом ба Ҳавориюн гуфт: — Ман хоҳиш ва ҳоҷате дорам, агар қавл медиҳед онро бароваред, бигӯям. Ҳавориюн гуфтанд: — Ҳар чи амр кунӣ, итоат мекунем. Исо аз ҷо ҳаракат кард ва поҳои яко-яки онҳоро шуст. Ҳавориюн дар худ эҳсоси нороҳатӣ мекарданд, […]

Назофат ва покизагӣ дар ислом

Яке аз масоиле, ки ислом аҳаммияте фавқулода барои он қоил аст, масъалаи назофат ва покизагӣ аст, ба ҳадде ки Паёмбари Акрам (с) дар ривояте — ки Тирмизӣ дар Сунани худ нақл кардааст – фармуда: إِنَّ اللَّهَ طَيِّبٌ يُحِبُّ الطَّيِّبَ نَظِيفٌ يُحِبُّ النَّظَافَةَ “Худованд пок аст ва шахси покро […]

Ин кор, гуноҳ аст ё “анҷоми таклифи шаръӣ”?

Сайидюнуси Истаравшанӣ Бештари мо, мусалмонон ба ахлоқи нописанд, ки Қуръон ва ё суннат аз онҳо манъамон карда ошно ҳастем, масалан, медонем, ки ғайбат ҳаром аст, дашном ҳаром аст, суханчинӣ ҳаром аст ва ғайра, вале намедонем, ки оё фалон кор ғайбат ва ё суханчинӣ ба шумор меравад ё на? […]

Насиҳати як диктотур ба писараш ва вокуниши писар ба вай

Аз одамони бадкор гоҳе инсонҳои некӯкор ҳам мутаваллид мешавад. Дар торих дорем, ки фарзандони бархе аз ҳокимони худкома ва ситампеша одамони хуб ва некӯкоре будаанд. Ин ҳикоятро дар “Насоеҳ” хондам, ки бисёр дарсомӯз аст ва дар бораи яке аз подшоҳони Юнон дар даврони бостон будааст. * * * […]

Шонздаҳ сифати мӯъмин

Имом Алӣ (алайҳис салом) дар сифати мӯъмин гӯяд: الْمُؤْمِنُ بِشْرُهُ فِی وَجْهِهِ وَحُزْنُهُ فِی قَلْبِهِ أَوْسَعُ شَیْ‏ءٍ صَدْراً وَأَذَلُّ شَیْ‏ءٍ نَفْساً یَکْرَهُ الرِّفْعَهَ وَیَشْنَأُ السُّمْعَهَ طَوِیلٌ غَمُّهُ بَعِیدٌ هَمُّهُ کَثِیرٌ صَمْتُهُ مَشْغُولٌ وَقْتُهُ شَکُورٌ صَبُورٌ مَغْمُورٌ بِفِکْرَتِهِ ضَنِینٌ بِخَلَّتِهِ سَهْلُ الْخَلِیقَهِ لَیِّنُ الْعَرِیکَهِ نَفْسُهُ أَصْلَبُ مِنَ الصَّلْدِ وَهُوَ […]

Омӯзаҳои ахлоқӣ дар Маснавии Маънавӣ (2)

Ба қалами Машҳурахон Ҷавҳаризода, коршиноси забон ва адабиёти форсӣ Бахши дуввум Фасли дуввум Робитаи инсон бо худ Ҳақиқати одамӣ андеша ва тадаббури ӯст Андеша ба маънои тадаббур, тафаккур ва ба ин маъност, ки афкоре, ки ба хайру некӣ раҳнамун буда ва писанди ақлу шаръ бошад, монанди ёди Худо […]

Омӯзаҳои ахлоқӣ дар Маснавии Маънавӣ (1)

Ба қалами Машҳурахон Ҷавҳаризода, коршиноси забон ва адабиёти форсӣ Бахши аввал Муқаддима Маснавии Маънавӣ асари пурарзиши шоир, ориф ва донишманди порсигӯй, Муҳаммад Ҷалолиддини Балхист. Ин асар, аз 26000 байт ва шаш дафтар иборат буда ва яке аз бартарин ва пурмӯҳтавотарин китобҳои адабиёти ирфонии куҳани форсӣ ва ҳикмати эронии […]

Достони Имом Ҳасан ва марди шомӣ

Ба баҳонаи зодрӯзи Имом Ҳасан ибни Алӣ (а) Имом Ҳасан фарзанди Алӣ ибни Абӯтолиб (а) бино ба ривояти машҳур дар шаби 15 моҳи мубораки Рамазони соли севвуми ҳиҷрат дар шаҳри Мадина дида ба ҷаҳон гушуд. Ибни Ҳаҷари Ҳайтамӣ дар бораи Имом Ҳасан (а) менависад: کان الحسن (رضی الله عنه) […]

Риояти эътидол дар дӯстӣ ва душманӣ

Сайидюнуси Истаравшанӣ Дар “Фиҳӣ мо фиҳӣ” гӯяд: “Бояд, ки дӯстӣ дар ҳаққи касе ба ифрот набошад ва душманӣ ба ифрот набошад… миёна бояд. Ин дӯстӣ, ки ба ифрот намебояд, дар ҳаққи ғайри Ҳақ мегӯям, аммо дар ҳаққи Борӣ Таъоло ҳеч ифрот мусаввар нагардад, муҳаббат ҳар чӣ бештар беҳтар. […]