Рубрика: Барномаи зиндагӣ

Андарзе аз Имом Ғаззолӣ (р) ба уламои дин

Имом Ғаззолӣ (р) дар “Кимиёи саодат” мегӯяд: “Чун бештари амволи салотин аз роҳи номашрӯъ таҳсил мешавад (ба даст меояд), бояд муфтӣ, қозӣ, мутаваллӣ, табиб ва махсусан аҳли илм ҳатталимкон ҷирахори онҳо набошанд ва бо салотин дар корҳои носавоб (нодуруст) мувофиқат накунанд ва аъмоли норавои ононро тазкияву таҳсин нанамоянд […]

Моҷарои охирин бозмондагони ориёиҳо

Гузорише тасвирӣ аз Дев Стамбулис (Dave Stamboulis), аккос ва сафарноманавис Дар дарае дурафтода дар ноҳияи Лодохи Ҳинд, қабилае ба номи ориёиҳо зиндагӣ мекунанд, ки шояд охирин насл аз мардумоне бо хуни холис бошанд ва зоҳиран охирин дорандагони як хазонаи жении баҳамнахӯрда ҳастанд. Барои бисёре, истилоҳи “орёӣ” ёдовари идеулужии […]

Дунё, дар каломи Имом Алӣ

Имом Алӣ (а) дар хутбаи 63 Наҳҷул-балоға мефармоянд: أَلاَ إِنَّ الدُّنْیَا دَارٌ لاَیُسْلَمُ مِنْهَا إِلاَّ فِیهَا، وَلاَیُنْجَى بِشَىْءٍ کَانَ لَهَا، ابْتُلِىَ النَّاسُ بِهَا فِتْنَةً، فَمَا أَخَذُوهُ مِنْهَا لَهَا أُخْرِجُوا مِنْهُ وَحُوسِبُوا عَلَیْهِ، وَمَا أَخَذُوهُ مِنْهَا لِغَیْرِهَا قَدِمُوا عَلَیْهِ وَأَقَامُوا فِیهِ، فَإِنَّهَا عِنْدَ ذَوِی الْعُقُولِ کَفَیْءِ الظِّلِّ، بَیْنَا تَرَاهُ […]

Некӣ ба ҳамсоя ва меҳмоннавозӣ дар каломи Расули Худо (с)

Расули Худо (с) фармуданд: مَنْ كَانَ يُؤمِنُ بِاللَّهِ والْيَوْمِ الآخِرِ فَلْيُحْسِنْ إلى جارِهِ، ومَنْ كَانَ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ واليومِ الآخِرِ فَلْيُكْرِمْ ضَيْفَهُ، ومَنْ كانَ يُؤمنُ باللَّهِ واليومِ الآخرِ فَلْيَقُلْ خَيْرًا أَوْ لِيَسْكُتْ “Ҳар он, ки ба Худо ва рӯзи растохез имон дорад, ба ҳамсояи худ некӣ ва эҳсон намояд. […]

Ман беҳтарини шумо бо хонаводаам ҳастам

Ҳазрати Муҳаммад (с) дар ҳусни муошират бо ҳамсарон намуна буд. Некрафторӣ бо занонро ба ёрон ва пайравонаш тавсия ва таъкид мекард ва мегуфт: خَيْرُكُمْ خَيْرُكُمْ لأَهْلِهِ وَأَنَا خَيْرُكُمْ لأَهْلِي “Беҳтарини шумо касе аст, ки бо хонаводааш беҳтарин бошад, ва ман беҳтарини шумо бо хонаводаам ҳастам.” (Ибни Моҷа (1977), […]

Аз дуои мазлум битарсед!

Дар ҳадисе аз Маъоз ибни Ҷабал (р) омадааст, ки Расули Худо (с) фармудаанд: “Аз дуои мазлум битарсед, ки байни ӯ ва Худованд ҳеч пардае вуҷуд надорад.” (Ривояти Бухорӣ) Яъне, вақте як мазлум ва ситамдида дуо мекунад, дуои ӯ қатъан мустаҷоб аст. Ва ба ҳамин мазмун Имом Аҳмад аз […]

Посухи пурсише дар бораи ҳадаф аз офарида шудани инсон

Пурсиш: Ассалому алайкум. Суол ин аст: 1) Инсон кист? Ман киям? Маро чаро офариданд? Чаро бояд зиндагӣ кунам? 2) Мақсад (ҳадаф) чист? Чӣ гуна мақсад мегузоранд? (Масалан, бародаре аз ман суол кард, дар оянда чӣ нақша дорӣ? Ман гуфтам, ҳеч. Гуфт, инсон бояд мақсад дошта бошад, нақша дошта […]

Шогирди баззоз

(Панҷ ҳикояти дарсомӯз аз таърихи ислом) Шогирди баззоз Шогирди ҷавони баззоз (порчафурӯш) бехабар буд, ки чӣ доме дар роҳаш густарда шуда. Ӯ намедонист ин зани зебову муташаххис, ки ба баҳонаи хариди порча ба мағозаи онҳо рафту омад мекунад, ошиқи дилбохтаи ӯст ва дар қалбаш тӯфоне аз ишқу ҳавасу […]

Пули бобаракат

(Се ҳикояти дарсомӯз аз таърихи ислом) Пули бобаракат Алӣ ибни Абӯтолиб аз тарафи Пайғамбари Акрам (с) маъмур шуд ба бозор биравад ва пероҳане барои Пайғамбар бихарад. Рафт ва пероҳане ба дувоздаҳ дирҳам харид ва овард. Расули Акрам пурсид: — Инро ба чӣ маблағ харидӣ? — Ба дувоздаҳ дирҳам. […]

Идеулужии (идеологияи) миллӣ (3)

Сайидюнуси Истаравшанӣ Бахши севвум Ду матлаби дигар ҳаст, ки бояд дар бораи онҳо баҳс бишавад: яке, нисбати ислом бо миллият, ва дигар он ки: оё мусалмон будан бо тоҷик будан қобили ҷамъ нест, ки ногузир қоил ба тақаддуму таъаххур миёни онҳо шавем ва бигӯем, аввал тоҷик баъд мусалмон, […]

Идеулужии (идеологияи) миллӣ (2)

Сайидюнуси Истаравшанӣ Бахши дуввум Дар қисмати пешин, собит кардем, ки “идеулужӣ”-ро чӣ муродифи “ҷаҳонбинӣ” бидонем ва чӣ муродифи “рафторҳо (боядҳо)-и муттакӣ бар як ҷаҳонбинӣ” (яъне як систем ва мактаб), дар ҳар ду сурат, барои “идеулужии миллӣ” наметавон маъное пайдо кард. Зеро “миллият” (тоҷик будан, рус будан, араб будан […]