Дуо ва муноҷот

Лаззати маънавӣ

Сайидюнуси Истаравшанӣ Яке аз вижагиҳои инсон ниёз ба лаззат аст; ҳам ҷисми ӯ лаззатхоҳ аст ва ҳам руҳаш, бо ин тафовут, ки лаззати ҷисмонӣ ҳамагонӣ ва зудрас аст, вале лаззати маънавӣ чунин нест ва ҳар кас аз он баҳраманд нахоҳад… Read More ›

Худоё! Инак, назди ту омадаам!

Яке аз дуоҳое, ки Имом Зайнулобидин (а) бисёр замзама мекарданд, дуоест маъруф ба «Дуои тавба ва дархости он». Хондани ин дуо ба хусус дар айёми моҳи мубораки Рамазон ва шабҳои он мавриди таъкид қарор гирифтааст. Дар ин навбат аз барнома… Read More ›

Хутбаи Паёмбари Акрам (с) пеш аз фарорасии Рамазон

Ҳазрати Расули Акрам (Саллаллоҳу алайҳи ва олиҳи ва саллам) дар охири моҳи Шаъмон дар бораи моҳи Рамазон хутбае хонданд ва фармуданд: Эй мардум! Ба дурустӣ, ки ба сӯи шумо рӯй овардааст моҳи Худо бо баракат ва раҳмат ва омӯрзиш. Моҳе,… Read More ›

Чаро дуои ман қабул намешавад?

(Бознашр аз пойгоҳи пешини Кимиёи саодат, 2014) Пурсиш: Салом устод, як савол доштам, Худо гуфтааст, ки Шумо бандаҳо манро дуо кунед, ҳоҷати шуморо мебарорам (Қуръони карим), чаро дуои ман қабул намешавад? Як ҳоҷат дорам, аз Худо мепурсам ва бисёр дуо… Read More ›

Дуои Паёмбар (с) дар моҳи Шаъбон

Аз дуоҳое, ки ба хондани он дар моҳи мубораки Шаъбон бисёр таъкид шудааст, дуоест маъруф ба “Муноҷоти Шаъбония”. Ин дуоро, ки ҳам аз назари алфоз бисёр дилнишин ва ҳам аз назари маъно бисёр волост, Сайид ибни Товус дар Иқболул-аъмол бо… Read More ›

Наврӯз ва соли наватон хуҷаста бод!

Наврӯз ва фаро расидани соли навро ба так-таки азизони ҳаммиҳанам ва ба вижа азизоне, ки дар зиндонҳо ва сиёҳчолҳои режими Тоҷикистон ба сар мебаранд, табрик ва таҳниат мегӯям. Дар ин лаҳазот, лаҳазоти поёнии соли 1394, даст ба сӯйи Худованди Меҳрубон… Read More ›

Ниёиш

Худоё! Аз Ту мехоҳам аз се неъмати бузургат ҳаргиз маҳрумам насозӣ: Неъмати ОГОҲӢ, неъмати БАСИРАТ ва неъмати ДАРД. ОГОҲӢ ба худам, ОГОҲӢ ба Ту ва ОГОҲӢ ба ҷаҳон; Худоё! Чунон БАСИР ва БИНОЯМ кун, ки битавонам дурустро аз нодуруст, ҳақро… Read More ›

Дуо

Худоё! Ба ту паноҳ мебарам аз ҳангоме, ки ба хотири ҳаёти ором ва бе дарди сар, ҳозир ба қабули ҳар навъ зиллат ва хорӣ бишавам! Агар дар боқии умр, дар сарнавиштам ва пешониам, замоне навишта шудааст, ки дар он ҳозир… Read More ›

Ситоиш Худойро, ки ман Ӯро мехонам ва Ӯ иҷобатам мекунад…

Бахше аз муноҷот дар моҳи мубораки Рамазон Абӯҳамзаи Сумолӣ ривоят кардааст, ки ҳазрати Имом Зайнулобидин Алӣ ибни Ҳусайн (а), наваи гиромии Паёмбари Акрам (с), дар моҳи мубораки Рамазон, дар бештар аз шаб намоз мегузорид ва чун саҳар мешуд, ин дуоро… Read More ›

Дуои фаро расидани моҳи мубораки Рамазон

Ҳеч силоҳе барои мӯъмин беҳтар аз дуо ва ниёиш бо Худо нест. Худованди меҳрубон мефармояд: “Ва парвардигоратон фармуд: маро бихонед, шуморо иҷобат мекунам…” (Ғофир, 60). Дар воқеъ дуо калиди гушоиши ҳар мушкил ва муъзал мебошад. Дар моҳи мубораки Рамазон, ки… Read More ›

Дуои умедворон

Дуои Имом Зайнулобидин (а) набераи мукаррами Паёмбари Ислом (с) маъруф ба “Дуои умедворон” * * * Худоё! Кадом дуокунандае дари хонаи бениёзиятро бизанад ва ту посух нагуфта бошӣ?! Кадом бечораи дардолудаи умедмандеро ту аз аз хеш рондаӣ?! Кадом чашми умедвореро… Read More ›

Дуоҳое аз Маснавӣ

Эй диҳандай ақлҳо, фарёдрас! То нахоҳӣ ту, нахоҳад ҳеч кас. Ҳам талаб аз тусту ҳам он некӯӣ, Мо кием? Аввал туӣ, охир туӣ. Ҳам бигӯ ту, ҳам ту бишнав, ҳам ту бош, Мо ҳама лошем бо чандин тарош. * *… Read More ›

Дуои тавбакунандагон

Дуое маъруф ба “Дуои тавбакунандагон” аз Имом Зайнулобидин (а) Ба номи Худованди Меҳргустару Густардамеҳр! Худои ман! Гуноҳонам либоси хорӣ бар танам кардааст, ва дурӣ аз ту пироҳани дармондагӣ бар андомам намудааст, ва афзунии лаҷани гуноҳонам моҳии диламро мирондааст. Эй ниҳояти… Read More ›

Чӣ лаззатбахш аст гузари насими ёди ту!

(Муноҷоти Имом Зайнулобидин Алӣ ибни Ҳусайн (а) бо Худо маъруф ба “Муноҷоти орифон”) Худовандо! Моро аз ононе қарор деҳ, ки: — дарахтҳои иштиёқ дар боғҳои синаҳояшон реша давонда ва шӯълаҳои ишқи ту оташ ба дилҳояшон зада ва роиҳаи ҷамоли ту… Read More ›

Табрик ба муносибати соли нав

Дар миёни порсиён одат бар ин будааст, ки ҳамроҳ бо табрику таҳниати соли нав, даст ба даргоҳи Худо бардоранд ва дуо бихонанд ва аз Ӯ, дигаргун кардани ҳол ба беҳтарин ҳолро дар соли нав дархост бикунанд, ки: Эй дигаргунгари дилҳову… Read More ›

Аз ниёишҳои дуктур Алии Шариатӣ

Худоё! Раҳмате кун, то имон нону ном бароям наёварад, қувватам бахш, то нонамро ва ҳатто номамро дар хатари имонам афканам, то аз онҳое бошам, ки пули дунёро мегиранд ва барои дин кор мекунанд, на аз онон, ки пули динро мегиранд… Read More ›

Фарозе аз муноҷоти имоми ишқҳо Имом Ҳусайн (а)

Худои ман! Хондамат, посухам гуфтӣ. Аз ту хостам, атоям кардӣ. Ба сӯйи ту омадам, оғӯши раҳмат гушудӣ. Ба ту такя кардам, наҷотам додӣ. Ба ту паноҳ овардам, кифоятам кардӣ. Худоё! Аз хаймагоҳи раҳматат берунамон макун! Аз остони меҳрат навмедамон масоз!… Read More ›