Рубрика: Маснавии Маънавӣ

Шарҳи Маснавӣ (405)

Руҷӯъ ба ҳикояти Зайд (2) * * * Он ҷулуду он ъизоми рехта Форисон гашта, ғубор ангехта. Мавлоно аз инҷо то чанд байти баъди дигар, масъалаи растохезро матраҳ мекунад ва мегӯяд: Пӯстҳо ва устухонҳои пӯсида ва рехташуда он гуна зинда мешаванд, ки саворон дар ҷунбу ҷӯши худ гарду […]

Шарҳи Маснавӣ (404)

Руҷӯъ ба ҳикояти Зайд (1) * * * Зайдро акнун наёбӣ, к-ӯ гурехт, Ҷаст аз саффи ниъолу наъл рехт. Инак, дигар Зайдро пайдо нахоҳӣ кард, зеро ки ӯ шитобон аз ҳитаи башарӣ гурехтааст ва ба он ҷаҳон рафтааст ва асаре аз ӯ барҷой намондааст ва гӯӣ ки дар […]

Шарҳи Маснавӣ (403)

Гуфтани Пайғомбар саллаллоҳу алайҳи ва саллам мар Зайдро, ки ин сирро фоштар аз ин магӯ ва мутобиат нигоҳ дор * * * Гуфт пағамбар ки асҳобӣ нуҷум Раҳравонро шамъу шайтонро руҷум. Ҳазрати Паёмбар (с) фармуд: асҳоби ман монанди ситорагонанд, барои раҳравону соликон ба манзилаи шамъи тариқанд ва барои […]

Шарҳи Маснавӣ (402)

Бақияи қиссаи Зайд дар ҷавоби Расул саллаллоҳу алайҳи ва саллам (5) * * * На, бигӯям чун қарин шуд дар баён, Ҳам Худову ҳам малак, ҳам олимон: “Яшҳадуллаҳ вал-малак в-аҳлул-улум, Аннаҳу ло рабба илло ман ядум”. На, даст аз сухан барнамедорам ва мегӯям ва асрори илми ладунниро нақл […]

Шарҳи Маснавӣ (401)

Бақияи қиссаи Зайд дар ҷавоби Расул саллаллоҳу алайҳи ва саллам (4) * * * Бандагӣ дар ғайб омад хубу каш, Ҳифзи ғайб омад дар истиъбод х(в)аш. Хидмату бандагӣ вақте арзишманд аст, ки дар ғайбати хоҷа анҷом шавад. Зеро дар ибодат ва хидмат кардан, ҳифз кардани ғайб ба маротиб […]

Ман бандаи мастию тиҳидастии ту

Мавлоно дар “Фиҳӣ мо фиҳӣ” гӯяд: “Миёни банда ва Ҳақ ҳиҷоб ҳамин дуст ва боқии ҳуҷуб (ҳиҷобҳо) аз ин ду зоҳир мешавад, ва он (ду ҳиҷоб:) сиҳҳат аст ва мол. Он кас, ки тандуруст аст, мегӯяд: “Худо ку? Ман намедонам ва намебинам!” Ҳамин ки ранҷиш пайдо мешавад, оғоз […]

Гӯ, яке оят зи ин осон биёр!

Дар замони худи Мавлоно, иддае зоҳирбин ба ӯ эрод гирифтанд, ки ин ҳарфҳое, ки ту мезанӣ, як мушт достону афсона аст, калимоти бисёр содае аст, ки ҳатто баччаҳо ҳам онҳоро ба роҳатӣ фаҳм мекунанд, мо ба дунболи калимоти нағзу тоза ва гуҳарбор ва бисёр ғанӣ ҳастем. Инҳо чӣ […]

Шарҳи Маснавӣ (400)

Бақияи қиссаи Зайд дар ҷавоби Расул саллаллоҳу алайҳи ва саллам (3) * * * Ваҳм он гоҳ аст, к-он пӯшида аст, Ин таҳаррӣ аз пайи нодида аст. Хаёлу ваҳм вақте пеш меояд, ки чизи мавриди назар пӯшида бошад. Ин ҷустуҷӯ ва таҳаррӣ барои амрест, ки нодида бошад. Нукта: […]

Шарҳи Маснавӣ (399)

Бақияи қиссаи Зайд дар ҷавоби Расул саллаллоҳу алайҳи ва саллам (2) * * * Ин раҷову хавф дар парда бувад, То паси ин парда парварда шавад. Хавфу раҷои бандагон дар пушти парда воқеият меёбад, то ин ки дар пушти парда ҳар амиру асире парварда шавад ва нашъунамо кунад. […]

Шарҳи Маснавӣ (398)

Бақияи қиссаи Зайд дар ҷавоби Расул саллаллоҳу алайҳи ва саллам (1) * * * Ин сухан поён надорад, хез, Зайд, Бар буроқи нотиқа барбанд қайд. Паёмбар (с) ба Зайд фармуд: ин суханоне, ки баёни асрору ҳақоиқи маънавиро мекунад, ҳадду андозае надорад. Бархез ва асби гуфторро дар арсаи ҳақоиқ […]

Шарҳи Маснавӣ (397)

Муттаҳам кардани ғуломону хоҷатошон мар Луқмонро, ки он меваҳои тарванда, ки меовардем, ӯ хӯрдааст (2) * * * Гашт соқӣ хоҷа аз оби ҳамим Мар ғуломонрову хӯрданд он зи бим. Хоҷа оби гармро ба ғуломонаш хӯронд ва ғуломон аз тарс он обро хӯрданд. Баъд аз он мерондашон дар […]