Рубрика: Нақду назар

Мусалмонӣ, ки ҳеч, бӯйе аз инсоният ҳам надоранд

Сайидюнуси Истаравшанӣ Дар нахустин рӯзҳое, ки вируси куруно дар Чин буруз кард, иддае “мусалмон” табли шодӣ заданд ва ба пойкӯбӣ пардохтанд ва фарёд сар доданд, ки ин як азоби илоҳист бар қавми ситамгар. Аз он сӯй ҳам, шуморе аз давлатмардони омрикоӣ низ хурсанд шуданд ва гуфтанд, ин беморӣ, […]

Ақл муқаддам аст бар нақл

Сайидюнуси Истаравшанӣ Агар ақлоният аз як ҷомеа рахт барбандад, ошуфтагӣ ва хушунат нахустин чизест, ки гиребони он ҷомеаро мегирад. Ақлоният яъне хирадварзӣ. Яъне бар мабнои ақлу хирад гом бардоштан, ба кӯмаки ақл пазируфтани чизе ва ба кӯмаки он радд кардани чизе. Вақте дар ҷомеае миёни ҳукком, давлатмардон ва […]

Вақте ҳазрати Мӯсо (а) “терурист” хонда мешавад

Сайидюнуси Истаравшанӣ Яке аз оятҳои қобили таваҷҷӯҳи Қуръони Карим, ояти 26 сураи Ғофир аст. Ояте, ки дар бораи сиёсати Фиръавн дар баробари ҳазрати Мӯсо (а) мегӯяд; Мӯсое, ки алайҳи Фиръавн қиём карда буд. Ин оят дар бораи равише сухан мегӯяд, ки Фиръавн – ва ҳамчунин фиръавнмаслакони таърих – […]

Чаро дунё фақат “зӯр”-ро мешиносад?

Сайидюнуси Истаравшанӣ Шояд барои севвумин бор аст, ки ба ҳамин мазмун ёддошт менависам, ки: то “зӯр” набошед, касе барои шумо эҳтиром қоил намешавад ва ба ҳуқуқатон арҷ намегузорад; на ҳеч одаме ва на ҳеч давлате ва на ҳеч созмоне. Бале, шояд бо судури баёнияҳои пучу тухолӣ, ҳамдардӣ изҳор […]

Ба андак намаки биниши сиёсӣ ҳам ниёзмандем

Сайидюнуси Истаравшанӣ Дар оғози ин ёддошт, лозим аст арз кунам, мавзеъи сиёсии ҳар гурӯҳ ва фарде — ҳар чӣ ҳаст – мавриди эҳтироми ин банда аст ва дар ин ёддошт ҳаргиз қасди ҷасорат ба гурӯҳ ва ё фардеро надорам. Он чи арз мекунам, танҳо назари қосири ин банда […]

Популизм ва опозисиюни тоҷик

Сайидюнуси Истаравшанӣ Популизм, ки ба тоҷикӣ ба он “авомгароӣ” гуфта мешавад, равиши сиёсиест, ки дағдағаи соҳиби он ҷуз “ризояти умумӣ ва ҷалби пуштибон” нест, ба ин маъно, ки як сиёсатмадори популист таваҷҷӯҳаш беш аз он ки равонаи мушкилоти решаӣ ва асосӣ дар як кишвар ва ироаи роҳкорҳое барои […]

Олим будан ва огоҳ будан ба чист?

Сайидюнуси Истаравшанӣ Камолу саодати инсон дар ин аст, ки илм омӯзад ва огоҳ бошад. Аммо огоҳ будан фақат ба ин нест, ки бар маълумоти ту ҳар рӯз чизе афзуда шавад, масалан то имрӯз намедонистӣ Порис пойтахти Фаронса будааст ва имрӯз бароят ин маълум шуд ва ё ин ки […]

Абдулқодирзода инҷо рост мегӯяд

Сайидюнуси Истаравшанӣ Ин сухани ҳикматомезро, ки: “Ба он чи мегӯяд нигоҳ кун, на ба он ки мегӯяд”, ҳама шунидаем ва қабулаш ҳам дорем, аммо дар амал камтар касе пайдо мешавад, ки ба мазмуни ин гуфтор амал кунад. Ахиран, Сайидмукаррам Абдулқодирзода, раиси Шӯрои уламои Тоҷикистон, дар изҳори назаре, як […]

Тафкики забони “порсӣ” аз “дарӣ”; Ашрафи афғон дунболи чист?

Ба қалами Меҳрдоди Хадир Ашраф Ғанӣ, раисиҷумҳури Афғонистон, дар ойине бо унвони “Гуфтумони таърих, фарҳанг ва ҳувияти миллӣ” гуфтааст: “Афғонистон маҳди забони дарӣ аст. Эрон паҳлавизабон буд. Мо забону адабиёти дариро инкишоф додем. Ҳоло ба мо мегӯянд: Эрони шарқӣ. Эй бародар! Дуздӣ ҳам ҳадд дорад, ҳадд дорад!” Ин […]

Нақд бояд чӣ гуна бошад // Рисолаи Далер Шарифов ба унвони намуна

Сайидюнуси Истаравшанӣ Иддаои “бетарафӣ” хеле иддаои бузургу гунда аст, ва дар арзёбии масоил ҳар касе тавони якчунин иддаоеро надорад, ва шахсан банда мӯътақидам, мо дар дунё одами тамоман “бетараф” надорем, магар он ки аз ҷинси одам набошад. Зеро одам, то модоме ки одам аст, ӯ ба чизе боварманд […]

Хавориҷ; нахустин такфириҳои таърих

Яке аз саҳнаҳои бисёр дарсомӯзи таърихи ислом, таъомули ҳазрати Алӣ (а) бо Хавориҷ аст; як мушт афроди ҷоҳилу нодоне, ки намедонистанд ҷоҳиланд. Одам вақте бидонад, ки намедонад, хуб аст, зеро ба дунболи донистан мешавад. Аммо вақте надонад ва ба нодонии худ огоҳ набошад, ин дигар як мусибат аст. […]