Рубрика: Наҳҷул-балоға

Худо кист?

Алӣ ибни Абӯтолиб (а) дар муаррифии Худо гӯяд: الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي لَا يَبْلُغُ مِدْحَتَهُ الْقَائِلُونَ وَلَا يُحْصِي نَعْمَاءَهُ الْعَادُّونَ وَلَا يُؤَدِّي حَقَّهُ الْمُجْتَهِدُونَ الَّذِي لَا يُدْرِكُهُ بُعْدُ الْهِمَمِ وَلَا يَنَالُهُ غَوْصُ الْفِطَنِ الَّذِي لَيْسَ لِصِفَتِهِ حَدٌّ مَحْدُودٌ وَلَا نَعْتٌ مَوْجُودٌ وَلَا وَقْتٌ مَعْدُودٌ وَلَا أَجَلٌ مَمْدُودٌ… أَوَّلُ الدِّينِ […]

Истиғфор чист?

Як нафар дар ҳузури Алӣ ибни Абӯтолиб (а) гуфт: “Астағфируллоҳ!” Ҳазрат ба ӯ фармуд: وَقَالَ عليه السلام لِقَائِلٍ قَالَ بِحَضْرَتِهِ أَسْتَغْفِرُ اللَّهَ، ثَكِلَتْكَ أُمُّكَ، أَتَدْرِي مَا الِاسْتِغْفَارُ؟ الِاسْتِغْفَارُ دَرَجَةُ الْعِلِّيِّينَ، وَهُوَ اسْمٌ وَاقِعٌ عَلَى سِتَّةِ مَعَانٍ، أَوَّلُهَا النَّدَمُ عَلَى مَا مَضَى، وَالثَّانِي الْعَزْمُ عَلَى تَرْكِ الْعَوْدِ إِلَيْهِ أَبَداً، […]

Неъматҳое, ки ба қадраш намерасем

(Чанд ҳикмат аз ҳазрати Алӣ (а)) شَیئانِ لایعرِفُ فَضلَهُما إلاّ مَن فَقَدَهُما: الشَّبابُ وَالعافِیةُ “Ду чиз аст, ки қадру қиматашро намешиносад магар касе, ки он дуро аз даст дода бошад: яке ҷавонӣ, ва дигаре тандурустӣ.” الشَّبابُ لا يَعرِفُ قَدرَهُ إلاَّ الشُّيوخُ، وَالعافِيَةُ لا يَعرِفُ قَدرَها إلاَّ أهلُ البَلاءِ، […]

Рози ин ки китобҳои осмонӣ ба исботи вуҷуди Худо напардохта чист?

Сайидюнуси Истаравшанӣ Имрӯза, ғолибан аз се китоб ба унвони китобҳои осмонӣ ном мебаранд: Қуръони Карим, Инҷил ва Таврот. Оё медонед, дар ҳеч як аз ин се китоб (ҳарчанд Инҷил ва Таврот аз назари мо, мусалмонон таҳрифшуда аст), ба сурати мустақим ба исботи вуҷуди офаридгор пардохта нашудааст, гарчи метавон […]

Дунё, дар каломи Имом Алӣ

Имом Алӣ (а) дар хутбаи 63 Наҳҷул-балоға мефармоянд: أَلاَ إِنَّ الدُّنْیَا دَارٌ لاَیُسْلَمُ مِنْهَا إِلاَّ فِیهَا، وَلاَیُنْجَى بِشَىْءٍ کَانَ لَهَا، ابْتُلِىَ النَّاسُ بِهَا فِتْنَةً، فَمَا أَخَذُوهُ مِنْهَا لَهَا أُخْرِجُوا مِنْهُ وَحُوسِبُوا عَلَیْهِ، وَمَا أَخَذُوهُ مِنْهَا لِغَیْرِهَا قَدِمُوا عَلَیْهِ وَأَقَامُوا فِیهِ، فَإِنَّهَا عِنْدَ ذَوِی الْعُقُولِ کَفَیْءِ الظِّلِّ، بَیْنَا تَرَاهُ […]

Ёде аз айёми донишҷӯӣ

Сайидюнуси Истаравшанӣ Медонед, рамзу рози таъкиди фаровони ислом бар гуфтани “тасбеҳ” чист? Албатта тасбеҳ, фақат ин нест, ки шумо ба забон такрор кунед: “Субҳоналлоҳ!” Субҳоналлоҳ яъне Худоё, ту поку муназзаҳӣ! Инро тӯтӣ ҳам қодир аст такрор кунад. Балки тасбеҳ, беш аз ҳама, як бовар ва эътиқоди қалбӣ аст […]

Мустаманд ва сарватманд

(Се ҳикояти дарсомӯз аз таърихи ислом) Мустаманд ва сарватманд Расули Акрам (Саллаллоҳу алайҳи ва олиҳи) тибқи маъмул дар маҷлиси худ нишаста буд. Ёрон гирдогирди ҳазраташ ҳалқа зада ӯро монанди нигини ангуштар дар миён гирифта буданд. Дар ин байн, яке аз мусалмонон — ки марди фақири жандапӯше буд — […]

Ифрот ва тафрит: ду вежагии боризи нодон

Ҳазрати Алӣ (алайҳис салом) фармояд: لَا تَرَى الْجَاهِلَ إِلَّا مُفْرِطاً أَوْ مُفَرِّطاً “Шахси нодон ҳамвора яке аз ин ду ҳолатро дорад: ё ифрот (тундравӣ) мекунад ва ё тафрит (кундравӣ).” (Наҳҷул-балоға, ҳикмати 70) * * * Шарҳи ин ҳикмат: Инсони оқил ҳамеша бояд мӯътадил бошад, на ифрот кунад ва […]

Шонздаҳ сифати мӯъмин

Имом Алӣ (алайҳис салом) дар сифати мӯъмин гӯяд: الْمُؤْمِنُ بِشْرُهُ فِی وَجْهِهِ وَحُزْنُهُ فِی قَلْبِهِ أَوْسَعُ شَیْ‏ءٍ صَدْراً وَأَذَلُّ شَیْ‏ءٍ نَفْساً یَکْرَهُ الرِّفْعَهَ وَیَشْنَأُ السُّمْعَهَ طَوِیلٌ غَمُّهُ بَعِیدٌ هَمُّهُ کَثِیرٌ صَمْتُهُ مَشْغُولٌ وَقْتُهُ شَکُورٌ صَبُورٌ مَغْمُورٌ بِفِکْرَتِهِ ضَنِینٌ بِخَلَّتِهِ سَهْلُ الْخَلِیقَهِ لَیِّنُ الْعَرِیکَهِ نَفْسُهُ أَصْلَبُ مِنَ الصَّلْدِ وَهُوَ […]

Фарқи сифоти худовандӣ бо сифоти инсонӣ

Пурсиш: Сифоти Худо аз нигоҳи адёни осмонӣ, тибқи гуфтаи аксари динҳои осмонӣ, Худованд дорои қудрати фавқулода аст, яъне Ӯ хориҷ аз ҷаҳони моддӣ аст. Вале дар мутуни аксари ин динҳо хусусиятҳои волои Худо тақрибан фарқе аз инсон надорад. Чунин хусусиятҳоро мо дар дунёи худ ҳамвора мебинем ва аксари […]

Оё ҳақ ва адолат дар ҷаҳон ҳумфармост ё зулм ва ботил?

Ин пурсиш ба назарам барои ҳар як аз мо матраҳ аст, ки оё дар ҷаҳон ҳақ, ростӣ, адолат ва дурустӣ ҳумфармост ё ботил, дурӯғ ва ситам? Бисёреҳо — бо таваҷҷӯҳ ба рафтор ва кирдори ағлаби фармонравоён, подшоҳон ва ҳукком аз замонҳои дур то ба имрӯз – чи басо […]