Омӯзаҳои набавӣ

Шаклу шамоили ҳазрати Паёмбар (с) дар ривоёт

Мурод аз шамоили ҳазрати Паёмбар (с), вежагиҳои ҷисмонӣ ва мушаххасоти чеҳра ва андоми мубораки он ҳазрат (с) аст, ки дар манобеи ривоӣ ва таърихии мухталиф баён гардида. Мусалмонон, аз садри ислом, илова бар ҳифзу забти гуфтору кирдори ҳазрати Паёмбар (с),… Read More ›

Рӯзноманигорони азиз, лутфан накунед ин корҳоро!

Сайидюнуси Истаравшанӣ Дар яке ду ҳафтаи ахир, дар шабакаи иҷтимоӣ ва баъзе аз сомонаҳои интернетӣ, ду филми шабеҳи ҳам мунташир шуд дар бораи ду зани ҷавон, ки бо мардоне бегона дар утоқи худ хилват карда будаанд ва наздикони шавҳари он… Read More ›

Аз дуои мазлум битарсед!

Дар ҳадисе аз Маъоз ибни Ҷабал (р) омадааст, ки Расули Худо (с) фармудаанд: “Аз дуои мазлум битарсед, ки байни ӯ ва Худованд ҳеч пардае вуҷуд надорад.” (Ривояти Бухорӣ) Яъне, вақте як мазлум ва ситамдида дуо мекунад, дуои ӯ қатъан мустаҷоб… Read More ›

Оё ислом фақир буданро ситоиш ва сарватманд буданро мазаммат кардааст?

Сайидюнуси Истаравшанӣ Аллома Аҳмади Дониш дар фасли аввали “Наводирул-вақойеъ”, ки дар бораи муъзали кашмакашҳо ва ҷудоиҳое, ки миёни падарон ва фарзандон ва миёни арӯсҳо ва модаршавҳарҳо – ки маълум мешавад, дар замони ӯ ба унвони як муъзали иҷтимоӣ матраҳ будааст… Read More ›

Паёмбар (с); он ҳама азамат ва ин ҳама соддагӣ

Ба баҳонаи солрӯзи Исро ва Меъроҷи Паёмбари Акрам (с) Имшаб (шаби 27 раҷаб), шаби Исро ва Меъроҷи ҳазрати Расули Акрам (с) аст. Ба ҳамин муносибат, лозим дидам порае аз гуфтори марҳум дуктур Алӣ Шариатиро, ки дар бораи он ҳазрат (с)… Read More ›

Мискин чӣ касе аст?

Абӯҳурайра (р) ривоят мекунад, ки Расули Худо (с) фармуд: “Мискин касе нест, ки ба дари хонаҳои мардум меравад ва яке ду луқма нон ва ё яке ду адад хурмо дарёфт мекунад ва бармегардад. Балки мискин касе аст, ки чизе надорад… Read More ›

Хӯрдан аз дастранҷи хеш

Аз Миқдом (р) ривоят аст, ки Расули ‏Акрам (с) фармуд: “Ҳаргиз касе ғизое беҳтар аз ғизои дастранҷаш нахӯрдааст. Ва ҳамоно Довуд, паёмбари Худо (а) ҳамеша аз дастранҷи худ ғизо мехӯрд.” (Ривояти Бухорӣ)

Ҳезумкашӣ кунед аммо гадоӣ накунед

Абӯҳурайра (р) мегӯяд: Расули Худо (с) фармуд: “Ба Худо савганд, ки агар касе аз шумо танобашро бардорад ва бо ҷамъ кардан ва фурӯхтани ҳезум, имрори маъош кунад, ин кор барои ӯ беҳтар аз он аст, ки дасти гадоӣ пеши ину… Read More ›

Анҷоми кори нек ва худдорӣ аз кори бад, садақа аст

Абӯмӯсо (р) ривоят мекунад, ки Расули Худо (с) фармуд: “Садақа бар ҳар мусалмон фарз аст.” Саҳоба гуфтанд: — Эй Паёмбари Худо! Агар касе чизе надошт, чӣ кунад? Он ҳазрат (с) фармуд: “Кор кунад, то ҳам ба худаш нафъ бирасонад ва… Read More ›

Амале, ки соҳибашро вориди биҳишт месозад

  Абӯаюби Ансорӣ (р) ривоят мекунад, ки: шахсе назди Расули Худо (с) омад ва арз кард: — Эй Расули Худо! Амале ба ман муаррифӣ кунед, ки маро вориди биҳишт созад. Яке аз ҳозирон гуфт: — Чӣ мехоҳад? Чӣ мехоҳад? Расули… Read More ›

Васфи намозҳои панҷгона дар забони мубораки ҳазрати Хатмимартибат (с)

Абӯҳурайра (р) гӯяд: аз Расули Худо (с) шунидам, ки мефармуд: “Агар муқобили манзили касе наҳри обе бошад ва ӯ рӯзе панҷ бор дар он ғуслу шустушӯ намояд, оё ба назари шумо, чирке бар бадани ӯ боқӣ хоҳад монд? Саҳоба арз… Read More ›

Ҳафт гурӯҳе, ки зери сояи Худованд ҷой хоҳанд гирифт

Абӯҳурайра (р) ривоят мекунад, ки Расули Худо (с) фармуд: “Худованд ҳафт гурӯҳро рӯзе, ки ҳеч сояе ҷузи соя Ӯ вуҷуд надорад (яъне рӯзи қиёмат), дар зери сояи худ ҷой медиҳад: 1) Ҳокими одил; 2) Ҷавоне, ки дар сояи итоат ва… Read More ›

Илм чӣ гуна аз байн меравад?

Абдуллоҳ ибни Амр ибни Ос (р) мегӯяд: аз Расули Худо (с) шунидам, ки фармуд: “Худованд илмро аз синаи бандагони худ маҳв намекунад, балки бо вафоти уламо онро аз байн мебарад. Ва вақте, ки уламо аз байн рафтанд, мардум ҷоҳилонро раҳбари… Read More ›

Нишонаҳои қиёмат аз забони Паёмбари Акрам (с)

Аз Анас ибни Молик (р) ривоят аст, ки Расули Худо (с) фармуд: “Аз ҷумлаи нишонаҳои қиёмат ин аст, ки ҷаҳлу нодонӣ фарогир хоҳад шуд ва илму дониш аз байн хоҳад рафт. Ва зино ва шаробхорӣ ошкору аланӣ анҷом хоҳад гирифт.”… Read More ›

Ҳалол, ҳаром ва умури шубҳанок

Нӯъмон ибни Башир (р) мегӯяд: шунидам, ки Расули Худо (с) фармуд: “Ҳарому ҳалол ҳар ду возеҳ ва ошкоранд (мушаххас ҳастанд). Ва дар миёни ҳалолу ҳаром, умури муштабаҳе (шубҳаноке, яъне маълум нест ҳалол ҳастанд ё ҳаром) вуҷуд дорад, ки бисёре аз… Read More ›

Шогирди баззоз

(Панҷ ҳикояти дарсомӯз аз таърихи ислом) Шогирди баззоз Шогирди ҷавони баззоз (порчафурӯш) бехабар буд, ки чӣ доме дар роҳаш густарда шуда. Ӯ намедонист ин зани зебову муташаххис, ки ба баҳонаи хариди порча ба мағозаи онҳо рафту омад мекунад, ошиқи дилбохтаи… Read More ›

Пули бобаракат

(Се ҳикояти дарсомӯз аз таърихи ислом) Пули бобаракат Алӣ ибни Абӯтолиб аз тарафи Пайғамбари Акрам (с) маъмур шуд ба бозор биравад ва пероҳане барои Пайғамбар бихарад. Рафт ва пероҳане ба дувоздаҳ дирҳам харид ва овард. Расули Акрам пурсид: — Инро… Read More ›

Нигоҳе ба ҷойгоҳи зан дар гуфтору рафтори ҳазрати Муҳаммад (с) – 2

Бахши дуввум 7) Биҳишт зери пойи модарон: Ибни Моҷа дар ҳадисе саҳеҳ аз Муовия ибни Ҷоҳима ривоят кардааст, ки гӯяд: أَتَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّى كُنْتُ أَرَدْتُ الْجِهَادَ مَعَكَ أَبْتَغِى بِذَلِكَ وَجْهَ اللَّهِ… Read More ›