Рубрика: Омӯзаҳои набавӣ

Нигоҳи ҳаром

Дар ойини инсонсози Ислом, покдоманӣ аз арзишҳои волои инсонӣ ба ҳисоб меояд ва дар муқобил, беиффатӣ ва бебандубории ҷинсӣ маҳкум аст. Дар ин навиштор дар бораи решаҳои инҳирофот ва фасодҳои ҷинсӣ баҳс ба амал хоҳем овард. Чашмчаронӣ, аввалин қадами инҳироф Гузаргоҳи вуруд ба манҷалоби инҳирофот ва фасодҳои ҷинсӣ […]

Ғайбат

Паёмбари гиромии Ислом (с) фармуданд: — Оё медонед ғайбат чист? Гуфтанд: — Худо ва Паёмбари ӯ беҳтар медонанд! Он ҳазрат (с) фармуданд: — Ғайбат он аст, ки дар бораи бародарат чизе бигӯӣ, ки дӯст надорад дар борааш чунин бигӯянд. Пурсиданд: — Агар он чӣ мегӯям, дар бародарам бошад […]

Дониш ва донишмандон дар суханони Паёмбари Акрам (с)

“Андаке дониш беҳтар аз бисёре ибодат аст.” “Хоби ҳамроҳ бо илму дониш беҳтар аз намози ҳамроҳ бо нодонӣ аст.” “Ҳамоно бартарии олим бар обид монанди бартарии хуршед аст бар ситорагон ва бартарии обид бар ғайри обид монанди бартарии моҳ аст ба ситорагон.” “Як соат такя задани олим бар […]

Фурӯтанӣ

Яке аз рафторҳо ва ахлоқе, ки Қуръони Карим дар васфи бандагони Худо баён кардааст, тавозӯъ ва фурӯтанӣ аст. Мефармояд: “Бандагони Раҳмон касоне ҳастанд, ки бо тавозуъ рӯйи замин мераванд ва чун нодонон хитобашон кунанд, сухани нарм ва мусолиматҷӯёна гӯянд.” (Сураи Фурқон, ояти 63) Тавозуъ навъе рафтор аст, ки […]

Гуфтори набавӣ

Паёмбари Худо (с) мефармоянд: “Се чиз ҳаст, ки ҳар кас дошта бошад имонаш комил аст: Марде, ки дар роҳи Худо аз сарзаниши ҳеҷ накӯҳишгаре наҳаросад; Дар ҳеҷ кори худ риё ва худнамоӣ накунад; Ҳар гоҳ ду чиз бар ӯ арза шавад, ки яке дунёӣ аст ва дигар охиратӣ, […]