Рубрика: Рӯшанфикрӣ ва рӯшанфикрон

“Тавба”-и Шарифзода… Шодибой Атоев… Сипеҳри Кароматулло

Гоҳе агар баҳсу табодули назарҳое, ки миёни корбарони тоҷик дар Фейсбук анҷом мегирад меоварам, ба ин ҷиҳат аст, ки ин баҳсҳо ва ин табодули назарҳо, илова бар ин ки ҳокӣ аст, ки чӣ мавзӯъҳое дар ҷомеаи имрӯзи мо дағдағаи фикрии шаҳравандонро ташкил медиҳад, ҳамчунин парда аз рӯйи нигоҳ […]

Ислом дини ҷангу куштор нест

Абдулқуддус Маҳмудзода Ба номи Худованди ҷону хирад, К-аз ин бартар андеша барнагзарад. Худованди ному Худованди ҷой, Худованди рузидеҳи раҳнамой. Имрӯз мо дар асре зиндагонӣ мекунем, ки Исломи азиз аз ҳар тараф – чи аз ҷониби душманони бурунмарзӣ бошад ё дарунмарзи — бо тири тӯҳмат ва таҳқиру иҳонат ҳадаф […]

Умари Хайём, “алкаш” ва пучгаро, ё ҳакиме шариатмадор?

Ба баҳонаи Рӯзи бузургдошти Ҳаким Умари Хайём (28 урдибиҳишт мусодиф бо 17 май) Ҳамон тавр ки Ҳаким Ибни Сино, ин файласуфи беназир, дар ҷомеаи мо бештар бо тиббу табобаташ шӯҳрат дорад, на фалсафа ва ё ҷанбаи дигараш, Умари Хайём низ, бо камоли таъассуф, беш аз он ки ҳамчун […]

Афлотун: “Ишқ танҳо беморие аст, ки бемор аз он лаззат мебарад”

Ҷумалоте ҳикматомез аз Афлотун «Дар ҷаҳон ягона мояи некбахтии инсон муҳаббат аст.» «Нерӯмандатарини мардум касе аст, ки бар хашми худ ғалаба кунад.» «Зинати инсон ба се чиз аст: илм, муҳаббат ва озодӣ.» «Авом сарватмандро мӯҳтарам медонанд ва хавосс донишмандонро.» «Касе ки дар айёми муваффақият ва хушӣ туро сано […]

Агар имрӯз касе мисли Иқбол дар миёни мо мебуд, чӣ мегуфт ва чӣ мекард?

Оё боре шудааст, дар бораи ин матлаб биандешем, ки агар имрӯз Сайид Ҷамол ё Иқбол ё Шариатӣ ё касе мисли Аҳмади Дониши худамон ва ё ҳар эҳёгар ва ислоҳгари исломии дигар, ки мешиносем, дар миёни мо мебуд, муҳимтарин дағдағаи фикрии ӯро чӣ чиз ташкил медод? Мавзӯъро каме бозтар […]

Қуръон! Ман шармандаи туам

Қуръон! Ман шармандаи туам. Ин китоб (Қуръон) аз он рӯзе, ки матнаш матрук шуд, ҷилдаш ривоҷ ёфт. Ва аз он ҳангом, ки ин китобро — ки хонданӣ ном дорад — дигар нахонданд, барои тақдису табаррук ба кор рафт. Аз вақте ки дигар дармони дардҳои фикрӣ ва руҳӣ ва […]

Эй кош тамоми тухми афкори худамро дар мазраъаи миллат кошта будам!

“Афсӯс мехӯрам аз ин ки киштаҳои худро надаравидам. Ба орзуе, ки доштам, комилан ноил нагардидам. Шамшери шақоват нагузошт бедории милали Шарқро бибинам. Дасти ҷаҳолат фурсат надод садои озодӣ аз ҳулқуми милали Шарқ бишнавам. Эй кош ман тамоми тухми афкори худамро дар мазраъаи омодаи миллат кошта будам! Чӣ хуш […]

Об агар сад пора гардад, боз бо ҳам ошност

«Агар мо ҳама медонистем, ки хоки аҷдоди мо — варорӯдиён ва эрониёни имрӯз аз як салсол аст, ба ҳарфи онҳое, ки Эрону Афғонистону Тоҷикистонро гоҳо мамолики ҳамҷавор мегӯянд, бовар намекардем ва мегуфтем, ки: Эй кӯрони таърих, на! Моро ҳамҷавор гуфтан кам аст, мо ҳамтаборем, ҳамканорем, дар замин ҳамгоҳвораем, […]

Фалсафаи Наврӯз

Сухани тоза аз Наврӯз гуфтан душвор аст. Наврӯз як ҷашни миллист. Ҷашни миллиро ҳама мешиносанд, ки чист. Наврӯз ҳарсола барпо мешавад ва ҳарсола аз он сухан меравад. Бисёр гуфтаанд ва бисёр шунидаед. Пас, ба такрор ниёзе нест? Чаро, ҳаст. Магар Наврӯзро худ такрор намекунед? Пас, сухан аз Наврӯзро […]

Поскол ва масъалаи пойбандӣ ба шариат

Дар робита бо масъалаи имон ба Худо ва пойбандӣ ба шариати Ӯ, дидгоҳи бархе аз донишмандон ва фалосифаи барҷастаи дунё ҷолиби таваҷҷӯҳ аст. Даъби фалосифа ғолибан чунин будааст, ки дар ибтидои кор ба наққодии далелҳо ва бурҳонҳои исботкунандаи вуҷуди Худо ва охират ва нубувват мепардохтанд ва сипас худашон […]

Бетарафҳо

“Дар ҷаҳоне, ки бетарафҳо суқут мекунанд, дуруст нест, ки ҳеч шахсият ва раҳбаре, чӣ раҳбари динӣ бошад ё сиёсӣ, чӣ фарҳангӣ бошад ё иҷтимоӣ бе тараф ва бе тафовут бимонад… Зеро дунё, чӣ хуб бошад ё бад, дунёи мавзеъ ва мавқеъ аст. Аммо касоне ки дорои мавзеъ ва […]