Ҷумлаҳои ҳикматомез

Муҳаммад (с) аз нигоҳи дигарон (2)

Ба муносибати вилодати босаодати ҳазрати Муҳаммад (с) Бахши дуввум Хуштар он бошад, ки сирри дилбарон, Гуфта ояд дар ҳадиси дигарон. Ҳумои саодат Ҷорҷ Бернард Шоу (George Bernard Shaw, 1856–1905), драманависи ирландӣ, ки аз машҳуртарин чеҳраҳои адабиёти муосир ва ҳамтои Шекспир… Read More ›

Муҳаммад (с) аз нигоҳи дигарон (1)

Ба муносибати вилодати босаодати ҳазрати Муҳаммад (с) Бахши аввал Хуштар он бошад, ки сирри дилбарон, Гуфта ояд дар ҳадиси дигарон. Шахсияти Паёмбари Худо ҳазрати Муҳаммади Мустафо (Саллаллоҳу алайҳи ва олиҳӣ ва саллам) дар назди аҳли хирад бениёз аз ҳар гуна… Read More ›

Ҳазрати Муҳаммад (с) дар баёни Алии Шариатӣ

Ба муносибати милоди фархундаи ҳазрати Муҳаммад (с) Ба ростӣ метавон гуфт, ки Муҳаммадро… “бояд аз нав дид”, “аз нав шинохт”. Ӯро бо нигоҳе, ки ашё ва ашхосро менигарем, набояд нигарист. Бояд аз равоншиносӣ, ҷомеашиносӣ ва таърих, нигоҳе тоза сохт ва… Read More ›

Ҳоким ва фармонраво дар каломи Имом Алӣ

إذا فَسَدَ الزَّمانُ سادَ اللِّئامُ “Ҳар гоҳ рӯзгорон фосид шавад, фурӯмоягон ҳоким мешаванд.” آفةُ المُلوكِ سُوءُ السِّيرَةِ، آفةُ الوُزَراءِ خُبثُ السَّريرَةِ  “Офати ҳокимон бадрафторӣ, ва офати вазирон бадсиголӣ аст.” حَقٌّ علَى المَلِكِ أن يَسوسَ نفسَهُ قَبلَ جُندِهِ “Бар ҳоким воҷиб… Read More ›

Ба баҳонаи зодрӯзи Барзу Абдураззоқов

Имрӯз (19 сентябр) зодрӯзи коргардони тоҷик Барзу Абдураззоқов аст, ӯ пой ба 58-солагии худ гузоштааст. Хабаргузории Asia-Plus ду сол пеш (2015) ба ҳамин муносибат, ҷумлаҳое аз ин ҳунарманди тоҷикро, ки дар мусоҳибаҳои мухталифи худ иброз доштааст баргузида ва мунташир карда… Read More ›

Умар Мухтор

Ба баҳонаи солгарди шаҳодати Умар Мухтор 16 сентябри соли 1931 солрӯзи шаҳодати Умар Мухтор маъруф ба “Шери саҳро” аст. Касе, ки беш аз 20 сол раҳбари ҷунбиши муқовимати мардуми Либӣ алайҳи ишғолгарони итолиёӣ буд. Умар ибни Мухтор ал-Ҳилолӣ маъруф ба… Read More ›

Насиҳатҳо ва тавсияҳои шаҳид Аҳмадшоҳи Масъуд

Ба баҳонаи солрӯзи шаҳодати Аҳмадшоҳи Масъуд Шаҳид Аҳмадшоҳи Масъуд, ин фарзанди диловари тоҷик, на танҳо қаҳрамони майдони набард ва як озодихоҳ ба шумор меравад, балки ӯ як ҳаким ба тамоми маънои калима буд. Аз ин диловар суханони зиёде нақл шудааст,… Read More ›

Биё аз нав ба худ оем

Домулло Абдуррашиди Фозил, шоир ва орифи тоҷик, дар шеъре таҳти унвони “Биё аз нав ба худ оем”, парокандагии уммати исломӣ ва зулму ситамҳое, ки ин рӯзҳо бар сари ӯ фуруд меояд, ба тасвир кашида. Ӯ менависад: Дар Бирма мусулмонкушӣ мекунанд… Read More ›

Зебоӣ

Гуфторе фалсафӣ аз устод Иброҳимии Динонӣ Мо маъмулан зебоиҳоро дар сурат мебинем. Он чи, ки мебинем ва он чи мешунавем ва он чи, ки мебӯем ва ламс мекунем, маҳсус ҳастанд ва ба олами ҳисс таъаллуқ доранд. Ҳоло, оё зебоии маънавӣ… Read More ›

Шонздаҳ сифати мӯъмин

Имом Алӣ (алайҳис салом) дар сифати мӯъмин гӯяд: الْمُؤْمِنُ بِشْرُهُ فِی وَجْهِهِ وَحُزْنُهُ فِی قَلْبِهِ أَوْسَعُ شَیْ‏ءٍ صَدْراً وَأَذَلُّ شَیْ‏ءٍ نَفْساً یَکْرَهُ الرِّفْعَهَ وَیَشْنَأُ السُّمْعَهَ طَوِیلٌ غَمُّهُ بَعِیدٌ هَمُّهُ کَثِیرٌ صَمْتُهُ مَشْغُولٌ وَقْتُهُ شَکُورٌ صَبُورٌ مَغْمُورٌ بِفِکْرَتِهِ ضَنِینٌ بِخَلَّتِهِ سَهْلُ… Read More ›

«Лутфан, зулмро одилона тақсим бикунед!»

Камол Қурбон Куҷое хонда будам, ки соли ҳазору ҳаштсаду наваду чанд дар яке аз штатҳои ИМА ду худрав ба ҳам бархӯрданд, дар ҳоле ки он замон дар он штат, ба ҷуз он ду, автомобили дигаре вуҷуд надошт. Ҳоли имрӯзи миллати… Read More ›

Подшоҳе, к-ӯ раво дорад ситам бар зердаст

(Ҳикояте аз Гулистони Саъдӣ) Яке аз мулуки Аҷамро ҳикоят кунанд, ки дасти татовул (дастдарозӣ) ба моли раият дароз карда буд ва ҷавру азият карда, то ба ҷое, ки халқ аз макоиди (макрҳои) феълаш ба ҷаҳон бирафтанд ва аз курбати (мусибати)… Read More ›

Мо инҷо мондагорем…

Низор Қаббонӣ, шоири номдори араб, дар ситоиши муқовимати Фаластин ва маҳрумиятҳои мардуми дардманди он диёри муқаддас шеърҳои дурахшоне сурудааст. “Симфунии панҷуми ҷануб” ва “Кӯдакони санг” аз машҳуртарин ашъори ӯст. Дар зайл як намуна аз ашъори ӯ оварда мешавад. Ин шеъри… Read More ›

Хушомадгӯӣ

Маҳмудхон Бурҳонов Ҳамеша дар ҳар давру замон як идда аз мардум будаанд, ки шуғлашон хушомадгӯӣ будааст; хушомадгӯӣ ба даргоҳи қудрат. Фарқе намекунад чӣ касе сари қудрат бошад, шахси одил ё золим, худӣ ё бегона, диндор ё бедин… аслан муҳим нест…. Read More ›

Се ҳикояти дарсомӯз

“Ҷавоби аблаҳон хомӯшист” Нақл аст, ки Шайхурраис Абӯалӣ ибни Сино вақте аз сафараш ба ҷойе расид, аспро бар дарахте баст ва коҳ пеши ӯ рехт ва суфра пеши худ ниҳод, то чизе бихӯрад. Рустоӣ савор бар улоғ он ҷо расид,… Read More ›

Суханони бузургон дар бораи Модар

«Биҳишт зери пойи модарон аст.» (Паёмбари Акрам (с)) * * * «Ҳар фарзанди некӯкоре, ки аз рӯйи шафқат ба падару модар бингарад, барои ҳар нигоҳе савоби як ҳаҷҷи мақбул ба ӯ диҳанд.» (Паёмбари Акрам (с)) * * * «Модар, бо… Read More ›

Чанд гуфтор аз Арасту

«Ишқ инсонро аз дидани айбҳо манъ мекунад.» (Сухане воқеан баҷост, мехоҳад бигӯяд, вақте ту ба чизе алоқаи зиёде дорӣ, ҳамин алоқаи ту, монеъ мешавад аз дидани айбҳо ва костиҳои фард ва ё он чизе, ки ту ба он алоқаманд ҳастӣ…. Read More ›

Фалсафа имрӯз дигар маҳбуб нест

Гуфторе аз Вил Дурон (Вилям Дюран) дар дебочаи китоби “Лаззоти фалсафа” * * * Чаро ин рӯзҳо фалсафа дигар маҳбуб нест? Чаро фарзандони ӯ, яъне улум, дороии ӯро миёни худ тақсим кардаанд ва худи ӯро бо носипосию хушунате ҷонфарсотар аз… Read More ›

Суханон ва ҳикоятҳои кӯтоҳи ахлоқӣ ва тарбиятӣ

Ғафлат Ба орифе гуфтанд: эй шайх! Дилҳои мо хуфтааст, ки сухани ту дар он асар намекунад, чӣ кунем? Гуфт: кош хуфта будӣ, ки ҳар гоҳ хуфтаро биҷунбонӣ, бедор мешавад; ҳол он ки дилҳои шумо мурдааст, ки ҳарчанд биҷунбонӣ, бедор намешавад…. Read More ›