Рубрика: Ҷумлаҳои ҳикматомез

Аз васиятҳои Куруш ба писараш

* Эй писари ман! Некӯкор бош, на бадкор; зеро зиндагонии инсон ҷовидон нест ва ҳеч чиз аз кирдори нек шоистатар намебошад. * Эй писари ман! Бишнав туро мегӯям, ки беҳтарин бахшишҳо фарогирӣ ва фародиҳӣ (таълим ва таъаллум) аст; зеро молу микнат (сарват, нерӯ, тавонгарӣ) поён пазирад ва чаҳорпоён […]

Ҳикояте аз Саъдӣ

Корвонеро дар замини Юнон бизаданд ва неъмати беқиёс бибурданд. Бозаргонон гиряву зорӣ карданд ва Худою Пайғамбар шафеъ оварданд, фоида набуд. Чу пирӯз шуд дузди тираравон, Чӣ ғам дорад аз гиряи корвон. Луқмони Ҳаким андар он корвон буд, яке гуфташ аз корвониён: — Магар инонро насиҳате кунӣ ва мавъизае […]

Ҷумлаҳое ҳикматомӯз

Баргузида аз китоби “Лутфан, гӯсфанд набошед!” * Бегуноҳи воқеӣ касе аст, ки илова бар он ки бегуноҳ аст, дигаронро низ бегуноҳ медонад. * Дар пушти сари ҳар инсони муваффақ, солиёни бисёре аз нокомӣ наҳуфтааст. * Агар бо он чӣ доред ва бо ҳамин шароит – ҳамин ҳоло — […]

Чанд ҳикмат аз Абӯалӣ ибни Сино

* Ҳар кас одат кунад, ки бидуни далел ҳар ҳарферо бовар кунад, аз сурати инсонӣ хориҷ аст. * Некбахттарини мардум касе аст, ки кирдор ба саховат биёрояду гуфтор ба ростӣ. * Бархе чунон саргарми мероси илмии гузаштагонанд, ки фурсати муроҷеа ба ақли худро надоранд. Ва агар фурсате ҳам […]

Чанд ҳикояти пандомӯз

Чаро мехоҳӣ ба ман инро бигӯӣ?! Рӯзе як нафар Суқроти ҳакимро дид ва гуфт: — Оё медонӣ, ман чӣ чизе дар бораи фалон дӯстат шунидам? Суқрот гуфт: — Як лаҳза сабр кун. Қабл аз он ки чизе ба ман бигӯӣ, мехоҳам аз се озмуни кучак бигзарӣ. Он мард […]

Калимоти мондагори Сайидҷамол

Чашми инсон кӯр бошад беҳтар аст аз ин ки биниш ва тарзи фикри ӯ кӯр бошад. * * * Бадтарин дарди мардуми Машриқзамин ин аст, ки онҳо дар иттиҳод миёни худ бо ҳам ихтилоф доранд, вале дар таъйиди ихтилоф, бо ҳам муттаҳиду муттафиқанд. Онҳо дар миёни худ аҳду […]

Ман беш аз ҳама аз Умари Саъд шудан метарсам

Гуфторе аз Алӣ Шариатӣ Дар ҳодисаи Карбало бо се намунаи шахсият рӯ ба рӯ мешавем: Аввал: Ҳусайн Ҳозир нест таслими ҳарфи зӯр шавад. То охир меистад. Худашу фарзандонаш кушта мешаванд. Ҳазинаи интихобашро медиҳад ва ба чизе, ки намехоҳад тан намедиҳад. Аз об мегузарад, аз обрӯ на. Дуввум: Язид […]

Ҷумалоте аз Алӣ Шариатӣ дар бораи ҳаҷ

“Ҳаҷ, намехоҳад як ақида, як дастур ва ё як арзишро тарҳ кунад. Ҳаҷ, тамоми ислом аст… Чунин менамояд, ки Худо ҳар чиро хостааст ба одамӣ бигӯяд, якҷо дар ҳаҷ рехтааст. Ҳаҷ дар як нигариши куллӣ, сайри вуҷудии инсон аст ба сӯи Худо. Ва дар як калима, ҳаҷ шабеҳи […]

Шикоят

Қасидае аз Абдулвосеъи Ҷабалӣ (Ишора: Бадеъуззамон Абдулвосеъ ибни Абдулҷомеъи Ғурҷистонии Ҷабалӣ аз адибону шоирони садаи 6 ҳ.қ аст. Ҷабалӣ дар Ғурҷистон (минтақае дар шарқи Ҳироти Афғонистон) чашм ба ҷаҳон гушуд ва ба соли 555 ҳ.қ даргузашт.) * * * Мансух шуд муруввату маъдум шуд вафо В-аз ҳар ду […]

Андарзе аз Имом Ғаззолӣ (р) ба уламои дин

Имом Ғаззолӣ (р) дар “Кимиёи саодат” мегӯяд: “Чун бештари амволи салотин аз роҳи номашрӯъ таҳсил мешавад (ба даст меояд), бояд муфтӣ, қозӣ, мутаваллӣ, табиб ва махсусан аҳли илм ҳатталимкон ҷирахори онҳо набошанд ва бо салотин дар корҳои носавоб (нодуруст) мувофиқат накунанд ва аъмоли норавои ононро тазкияву таҳсин нанамоянд […]