Category: Ҷумлаҳои ҳикматомез

Мову манӣ

Нақл аст, ки дар замони орифи номдор Шайх Абӯсаъиди Абулхайр маросим ва маҷлиси тоҷгузорӣ барои яке аз шуюхи тариқат дар назар гирифта буданд ва ба расми вуруд ба даргоҳи салотин афроди мумтозу мушахххас, ки меомаданд, ба таносуби шаъни онҳо, як ҷорчӣ, ки дар онҷо барои муаррифии афрод муқаррар […]

Ду панд аз Мавлоно

Мавлоно дар “Фиҳӣ мо фиҳӣ” овардааст: “Пурсид, ки фоидаи аъмол ин ҷо (яъне дар ин дунё) чаро намешавад? Фармуд, ки ҳамаи аъмоли шуморо иваз ҳаст, илло барои маслаҳате ин ҷо нанамоёнад; чунонки падар духтарро чиҳоз месозад ва нигоҳ медорад ва дар хона ӯро ба ҷомаи ҳақир медорад ҷиҳати […]

Бахше аз васиятномаи Абӯалӣ ибни Сино (р)

Шайхурраис Абӯалӣ ибни Сино (р) дар бахше аз васиятномаи маъруфи худ мегӯяд: “Худованди Мутаъол аввалин ва охирин мақсаде аст, ки инсон бояд бад-он биандешад ва чашми ҷони худро бо назар бар ӯ равшан созад ва дар пешгоҳи ӯ пешонии хушӯъ ва бандагӣ бисояд. Пас ҳангоме ки ин ҳолат […]

Ман бандаи мастию тиҳидастии ту

Мавлоно дар “Фиҳӣ мо фиҳӣ” гӯяд: “Миёни банда ва Ҳақ ҳиҷоб ҳамин дуст ва боқии ҳуҷуб (ҳиҷобҳо) аз ин ду зоҳир мешавад, ва он (ду ҳиҷоб:) сиҳҳат аст ва мол. Он кас, ки тандуруст аст, мегӯяд: “Худо ку? Ман намедонам ва намебинам!” Ҳамин ки ранҷиш пайдо мешавад, оғоз […]

Ду ҳикмат ва ду дарс

Тӯҳмат Фарде аз дӯсташ бобати тӯҳмате, ки ба ӯ зада буд, ҳалолият талабид. Дӯсташ гуфт: ба як шарт қабул мекунам, ки як болиши парро канори ҷодда рӯи даст бигирӣ ва ҳангоме, ки бод мевазад, онро бо ханҷар пора кунӣ ва дар маърази бод биистӣ, то бод тамоми парҳоро […]

Суханони ҳазрати Паёмбари Акрам (с)

* Сангдил се аломат дорад: бар нотавон тараҳҳум накунад, ба андак насозад, панду андарз дар ӯ асар нагузорад. * Сиддиқ (яъне он ки гуфтор бо кирдораш мутобиқ аст) се нишона дорад: пӯшондани садақа (яъне агар садақа бидиҳад, ба сурати пинҳонӣ медиҳад), пинҳон кардани мусибат ва махфӣ намудани ибодат. […]

Васиятномаи Сардори шаҳид Қосим Сулаймонӣ

Матни васиятномаи Сардори шаҳид Қосим Сулаймонӣ, фармондеҳи нерӯи Қудси Сипоҳи Посдорони Инқилоби Исломии Эрон, мунташир шуд. Ба гузориши хабаргузории Форс, матни комили ин васиятнома ба ин шарҳ аст: Бисмиллоҳир Раҳонир Раҳим Шаҳодат медиҳам ба усули дин Ашҳаду алло илоҳа иллал-лоҳ ва ашҳаду анна Муҳаммадан расулуллоҳ ва ашҳаду анна […]

Се гуфтори калидӣ аз Ибни Ҳазми Андалусӣ

وَذَهَبت طَائِفَة إِلَى أَنه لَا يكفر وَلَا يفسق مُسلم بقول قَالَه فِي اعْتِقَاد أَو فتيا وَإِن كل من اجْتهد فِي شَيْء من ذَلِك فدان بِمَا رأى أَنه الْحق فَإِنَّهُ مأجور على كل حَال أَن أصَاب الْحق فأجران وَإِن أَخطَأ فأجر وَاحِد وَهَذَا قَول ابْن أبي ليلِي وَأبي حنيفَة […]

Оқил, нимаоқил ва аҳмақ

Инсонҳо аз назари фикрӣ ва руҳӣ се дастаанд: 1) Инсони оқил: касе, ки ҳадафашро дуруст ташхис додааст ва роҳи расидан ба ҳадафро низ медонад ва бо пойи устувор ба сӯйи он раҳсипор аст; 2) Инсони нимаоқил: касе, ки дар ташхиси ҳадаф ва роҳи расидан ба он дармондааст, вале […]

Аз ҳамнишинӣ бо аҳмақ дурӣ кун

(Ҷумалоте ҳикматомӯз аз ҳазрати Алӣ (а)) مَودَّةُ الحُمقي تَزُولُ كَما يزُولُ السَّرابُ وَتَقشَعُ كَما تَقشَعُ الضُّبابُ Дӯстӣ бо аҳмақҳо монанди сароб зуд аз байн меравад ва монанди абр зуд пора-пора мешавад. * * * اِيّاكَ وَمُصاحَبَةَ الاحَمَقِ فَانِّهُ يُريدُ اَن يَنفَعَكَ فَيَضُرُّكَ Аз ҳамнишинӣ бо аҳмақ дурӣ кун; […]

Санъати “сухани бузургон”

(Ба ҳар шабакаи иҷтимоие, ки сар бизанед, бороне аз ҷумлаҳои ҳикматомез бар саратон меборад. Чаро?) Ҳар рӯз субҳ, ки вориди сафҳаи корбарӣ ва ё гурӯҳии худ дар интернет мешавед, мебинед, ки масалан холаатон тасвире аз ғуруби офтоб дар даште сарсабзро фиристодааст, ки рӯи он навишта шуда: “Имрӯз мисли […]