Рубрика: Ҷумлаҳои ҳикматомез

Суханони ҳазрати Паёмбари Акрам (с)

* Сангдил се аломат дорад: бар нотавон тараҳҳум накунад, ба андак насозад, панду андарз дар ӯ асар нагузорад. * Сиддиқ (яъне он ки гуфтор бо кирдораш мутобиқ аст) се нишона дорад: пӯшондани садақа (яъне агар садақа бидиҳад, ба сурати пинҳонӣ медиҳад), пинҳон кардани мусибат ва махфӣ намудани ибодат. […]

Васиятномаи Сардори шаҳид Қосим Сулаймонӣ

Матни васиятномаи Сардори шаҳид Қосим Сулаймонӣ, фармондеҳи нерӯи Қудси Сипоҳи Посдорони Инқилоби Исломии Эрон, мунташир шуд. Ба гузориши хабаргузории Форс, матни комили ин васиятнома ба ин шарҳ аст: Бисмиллоҳир Раҳонир Раҳим Шаҳодат медиҳам ба усули дин Ашҳаду алло илоҳа иллал-лоҳ ва ашҳаду анна Муҳаммадан расулуллоҳ ва ашҳаду анна […]

Се гуфтори калидӣ аз Ибни Ҳазми Андалусӣ

وَذَهَبت طَائِفَة إِلَى أَنه لَا يكفر وَلَا يفسق مُسلم بقول قَالَه فِي اعْتِقَاد أَو فتيا وَإِن كل من اجْتهد فِي شَيْء من ذَلِك فدان بِمَا رأى أَنه الْحق فَإِنَّهُ مأجور على كل حَال أَن أصَاب الْحق فأجران وَإِن أَخطَأ فأجر وَاحِد وَهَذَا قَول ابْن أبي ليلِي وَأبي حنيفَة […]

Оқил, нимаоқил ва аҳмақ

Инсонҳо аз назари фикрӣ ва руҳӣ се дастаанд: 1) Инсони оқил: касе, ки ҳадафашро дуруст ташхис додааст ва роҳи расидан ба ҳадафро низ медонад ва бо пойи устувор ба сӯйи он раҳсипор аст; 2) Инсони нимаоқил: касе, ки дар ташхиси ҳадаф ва роҳи расидан ба он дармондааст, вале […]

Аз ҳамнишинӣ бо аҳмақ дурӣ кун

(Ҷумалоте ҳикматомӯз аз ҳазрати Алӣ (а)) مَودَّةُ الحُمقي تَزُولُ كَما يزُولُ السَّرابُ وَتَقشَعُ كَما تَقشَعُ الضُّبابُ Дӯстӣ бо аҳмақҳо монанди сароб зуд аз байн меравад ва монанди абр зуд пора-пора мешавад. * * * اِيّاكَ وَمُصاحَبَةَ الاحَمَقِ فَانِّهُ يُريدُ اَن يَنفَعَكَ فَيَضُرُّكَ Аз ҳамнишинӣ бо аҳмақ дурӣ кун; […]

Санъати “сухани бузургон”

(Ба ҳар шабакаи иҷтимоие, ки сар бизанед, бороне аз ҷумлаҳои ҳикматомез бар саратон меборад. Чаро?) Ҳар рӯз субҳ, ки вориди сафҳаи корбарӣ ва ё гурӯҳии худ дар интернет мешавед, мебинед, ки масалан холаатон тасвире аз ғуруби офтоб дар даште сарсабзро фиристодааст, ки рӯи он навишта шуда: “Имрӯз мисли […]

Ду гуфтор аз Мавлоно

“Агар дар бародари худ айб мебинӣ, он айб дар туст, ки дар ӯ мебинӣ… Гуфт: Пилеро оварданд бар сари чашмае, ки об хӯрад. Худро дар об медид ва мерамид. Ӯ мепиндошт, ки аз дигарӣ мерамад, намедонист, ки аз худ мерамад. Ҳамаи ахлоқи бад – аз зулму кину ҳасаду […]

Чанд гуфтори пандомӯз

* Илми хеш ба мардум биёмӯз ва илми дигаронро фаро гир; дар ин сурат, донистаҳоро инфоқ кардаӣ ва надонистаҳоро ёд гирифтаӣ. (Имом Ҳасани Муҷтабо (а)) * Мардум акнун дар хонаи ғафлат ва бехабарӣ бар сар мебаранд; амал мекунанд ва аз натиҷаи он хабар надоранд. Ва чун ба охират […]

Ҳасрати руҳи Сӯфии Даҷҷол

(Ҳикояи фалсафӣ-ирфонӣ аз китоби “Фиребхӯрдагонем-и Луқмон Бойматов) Ҳамаи офоте, ки ба дасти башар эҷод мешавад аз иштибоҳи ақл аст, ки он аз роҳи васваса инсонро ба арсаи хатар мебарад. Сӯфии Даҷҷолро ба муносибати кирдору аъмолаш ва ба сабаби кӯриву лангӣ дар миёни муосирон ба ин ном мехонданд. Ин […]

Зиндагӣ кардан ба маънои фалсафидан аст // Ҳар инсоне андешаманд аст

Ғуломҳусайни Иброҳимии Динонӣ, файласуфи муосири Эрон, дар посух ба ин пурсиш, ки фалсафа чист ва мардум чӣ фаҳме аз фалсафа доранд, фалсафаро ба “таъаққули дуруст” таъриф кард ва афзуд: “Ҳар одаме меандешад ва таъаққул мекунад, Худованд инсонро оқил офарида, то бо ақли худ кор кунад, аммо андешидан мумкин […]

Забон ва хатти форсӣ гарави бақои миллати тоҷиканд

Нуздаҳ гуфтаҳо дар соли нуздаҳ (Баргузида аз навиштаҳои муаррих Луқмон Бойматов) 1. Роҳи илм аз сиёсат ҷудост. Донише, ки бепоя аст, бар рӯй ниқоби сиёсат мекашад. 2. Фасод ҷурм аст ва фосид муҷрим. Мардуме, ки аз фасоду фосидон ҳимоят мекунанд, худ шарикони фасод ва ёрони фосидонанд. 3. Хоки […]