Рубрика: Ҷумлаҳои ҳикматомез

Андарзе аз Имом Ғаззолӣ (р) ба уламои дин

Имом Ғаззолӣ (р) дар “Кимиёи саодат” мегӯяд: “Чун бештари амволи салотин аз роҳи номашрӯъ таҳсил мешавад (ба даст меояд), бояд муфтӣ, қозӣ, мутаваллӣ, табиб ва махсусан аҳли илм ҳатталимкон ҷирахори онҳо набошанд ва бо салотин дар корҳои носавоб (нодуруст) мувофиқат накунанд ва аъмоли норавои ононро тазкияву таҳсин нанамоянд […]

8 насиҳати Имом Ғаззолӣ ба ҳокимон

Имом Ғаззолӣ дар “Кимиёи саодат” гӯяд: “Волӣ ва амире, ки тақво ва вараъ (парҳезгорӣ)-ро пешаи худ сохта, барои иҷрои ҳаққу адолат бояд ба усули зерин таваҷҷӯҳ кунад: 1) Дар ҳар воқеа ва пешомаде чунин ангорад, ки ӯ раият ва дигаре волӣ аст. Ҳар чи худро написандад, ҳеч мусалмонро […]

Номаи Тоҳир ба писараш; як санади пурарзиши таърихӣ дар равиши ҳукуматдорӣ

Тоҳир ибни Ҳусайн, поягузори давлати Тоҳириён дар Хуросон, ки дар ибтидо яке аз сардорони Маъмун, халифаи аббосӣ буд, номае ба писараш, Абдуллоҳ — замоне ки ӯро дар аз Риққа то Миср волӣ таъйин намуд – навишт; номае, ки дар баёни усули ҳукуматдорӣ як санади бисёр пурарзиш ба шумор […]

Худ ҳақиқат саргардон аст

Луқмон Бойматов Аҳли хирад меандешанд, вале ростиро хор кардаанд. — Раҳбарон роҳи ҳақиқатро табдил ба шиорҳои фиребанда барои миллати хеш карда, вале ҳозир нестанд ҳарфи ҳаққро аз забони мардум бишнаванд. — Баръакс, мардум дурӯғҳоро табдил ба мадҳияҳои сарваронашон намуда, вале намехоҳанд, ки ситамҳои роҳбаронашон ошкор шаванд. Ин ду […]

30 вежагии Нелсун Мондело

Ёддошти Маҳмуд Сареъулқалам, узви ҳайати илмӣ ва устоди Донишгоҳи шаҳид Биҳиштии Эрон ва коршиноси аршади равобити байналмилал 1) 67 сол барои мубориза бо нажодпарастӣ дар Офриқои ҷанубӣ талош кард; 2) 27 сол зиндонӣ кашид, 18 соли онро дар зиндоне бо абъоди 2/70 × 2/10 метр; 3) Мӯътақид буд […]

Дурӯғӯён

Ба қалами Луқмон Бойматов Эътироз Одамон худ дурӯғро офариданд. Аз ғояти кибр, Худояшонро мутаҳҳам карда ва бо шиква ҳам мегуфтанд: — Эй, кош Худованд дурӯғро намеофарид! Фариштае фармуд: — Дурӯғгӯён ҳаргиз мӯътабар нахоҳанд шуд, зеро ки дурӯғ бачаи ҳаромзодаи ахлоқ аст. Нопокон бо дурӯғҳояшон дунёи ҳақиқиро ҳам шабеҳи […]

Мурдапарварони зиндакушем!

Пандҳое аз забони Устод Луқмон Бойматов — Орзуҳои даврони туфулият мондагортарин хотирот барои дафтари даврони пирианд. * * * — Дарси ибрат аз хатоҳои мурдагони дирӯз беҳтар аз дурӯғҳои ростнамои зиндагони имрӯз аст. * * * — Агар сухани носазо гуфта шавад, набояд интизори ҳарфи сазо буд. * […]

Воқеиятҳои зиндагии мо дар ойинаи ҳаёти ҳайвонот

Баёни воқеиятҳои зиндагии инсонҳо гоҳе ба воситаи забон адо мешавад, гоҳе тавассути қалам яъне навиштан, гоҳе ҳам дар қолаби як филм ва гоҳе низ метавон онро дар ойинаи ҳайвонот дид. Нависандагоне дорем, ки воқеиятҳои талху ширини зиндагии инсонҳоро дар қолаби ҳикоёте тамсилӣ, ки қаҳрамонҳои он иборат аз ҳайвонотанд […]

Аз мухолифони худ интиқом намегирифт; 30 вежагии Черчил

1) Вақте масоил бар хилофи майли ӯ буд, мегуфт: замони ёдгирӣ ва тағйир аст; 2) Аз чолишҳои зиндагӣ наметарсид; 3) Мӯътақид буд, барои пирӯзӣ дар ҳар амре, бояд шарик дошт; 4) Дар ҷанги ҷаҳонии дуввум, борҳо аз фарози осмони Олмон парвоз кард; 5) Суханрониҳои ӯ, як маҷмӯаи 18-ҷилдӣ […]

Чоплусӣ хӯроки аблаҳон аст

“Чоплусӣ фарҳанг ва ё табиати хосси мардумони як маҳал нест, балки он тирагии қалб ва чеҳраи дигари дурӯғгӯён аст. Чоплусон ҳаромхӯрони аблаҳанд, ки ҳаромашонро ҳалол мепиндоранд.” Устод Луқмон Бойматов

Гуфторе аз Ҳаким Илоҳии Қумшаӣ дар бораи Саъдӣ

Ба баҳонаи Рӯзи бузургдошти Саъдӣ Саъдӣ аз шоирони маҳбуби ҷаҳон аст ва тарҷумаҳои мутаъадид аз “Гулистон” ва “Бӯстон”-и ӯ аз замони рунесонс ба баъд ба забонҳои мухталифи урупоӣ ва осиёӣ арза шуда ва низ ғазалиёт ва қасоиди ӯ ба маҳофили адаби Мағрибу Машриқ роҳ ёфтааст. Вақте аввалин бор […]