Шарҳи Маснавӣ (5)

Оташи ишқ аст, к-андар най фитод, Ҷӯшиши ишқ аст, к-андар май фитод. Маъно: Агар най ба нола меуфтад, ба хотири оташи ишқе аст, ки дар он уфтода ва мӯҷиби навои ҳазини он шуда. Ва агар бода меҷӯшад, он ҳам ба хотири ҷӯшиши ишқ аст. Шарҳ: Шореҳон бар ин […]

Нодон

“Нодон касе аст, ки худро ба он чӣ намедонад доно шуморад, ва ба раъю назари худ басанда кунад, ва пайваста аз донишмандон дурӣ кунад ва аз онон айбу эрод гирад ва мухолифони худро бар хато донад ва он чиро нафаҳмидааст, гумроҳкунанда шуморад. Ҳар гоҳ ба матлабе бархӯрад, ки […]

Ҳар габре ба пирӣ намешавад парҳезгор

«Пирамардҳо ва пиразанҳое, ки дар куҳулат роҳат бо Худо унс пайдо мекунанд, касоне ҳастанд, ки ин унсро дар ҷавонӣ ба дили худашон ёд додаанд. Иштибоҳ аст агар хиёл кунем, мешавад ҷавониро куллан ба ғафлат гузаронд, аммо дар пирӣ як инсони зокир ва шокири Худо буд. На хайр… намешавад. […]

Сухане бо такфириҳо ва интиҳориҳо

“Сухани мо ба интиҳориҳое, ки аҷсоди худро дар васати шаҳрвандони бегуноҳ мунфаҷир мекунанд; ва такфириҳое, ки мардумро фақат ба ин ҷиҳат, ки дар бархе андешаҳои динӣ ва ё мавозеъи сиёсӣ бо онон ихтилофи назар доранд ба қатл мерасонанд; ва касоне ки инфиҷорҳои ваҳшиёнае дар манозил ва биноҳои шаҳрвандон […]

Се хислати мӯъмин

“Се ҳолат ва хислат дар ҳар як аз мӯъминон бошад, дар паноҳи Худованд хоҳад буд ва рӯзи қиёмат дар сояи раҳмати арши илоҳӣ мебошад ва аз сахтиҳои саҳрои маҳшар дар амон аст: Он ки дар коргушоӣ ва кӯмак ба ниёзмандон ва дархосткунандагон дареғ нанамояд; Он ки қабл аз […]

Шарҳи Маснавӣ (4)

Сирри ман аз нолаи ман дур нест, Лек чашму гӯшро он нур нест. Маъно: Ҳарчанд асрор ва розҳои даруниам дар нолаҳои ман наҳуфта ва аз он ҷудо нест ва ба гӯши ҳар кас мерасад, вале чашмро он биноӣ ва гӯшро он шунавоӣ нест, ки ба асрори наҳуфтаи ман […]

Омӯзиши илми мантиқ – Дарси 7

Қазия Чакидаи баҳс Баҳс дар бораи қазия дар се меҳвар хоҳад буд: Таърифи қазия; Тақсими қазия; Аҳкоми қазия. Таърифи қазия: Қазия қавли мураккаби томми хабарие аст, ки эҳтимоли сидқ ва кизб дар он роҳ дорад. Тафсили баҳс Аз ин ҷо баҳси тасдиқот оғоз мешавад. Пеш аз ҳама аввал […]

Бо Худо буданро бичаш

Хушбӯии гул барои як нафар инсон, то замоне ки онро набӯяд, маълум нест. Шумо агар соатҳое тӯлонӣ ба ӯ аз бӯи гул бигӯед ва васфаш кунед, матлаб ба ӯ намерасад. Ва на танҳо гул, ки бисёр чизҳо дар ин ҷаҳон чунинанд. Яъне, беш аз ин ки тавсифшуданӣ бошанд, […]

Шарҳи Маснавӣ (3)

Ҳар касе аз занни худ шуд ёри ман, Аз даруни ман наҷуст асрори ман. Маъно: Ҳар кас аз рӯйи гумони худ бо ман ёру ҳамроҳ шуд, вале ҳеч кас аз асрори даруни ман воқиф нашуд. Шарҳ: Бархе аз маснавишиносон байти дуввумро инчунин ҳам донистаанд: “В-аз даруни ман наҷаст […]

Табрик ба муносибати соли нав

Дар миёни порсиён одат бар ин будааст, ки ҳамроҳ бо табрику таҳниати соли нав, даст ба даргоҳи Худо бардоранд ва дуо бихонанд ва аз Ӯ, дигаргун кардани ҳол ба беҳтарин ҳолро дар соли нав дархост бикунанд, ки: Эй дигаргунгари дилҳову дидаҳо! Эй гардонандаи чархи рӯзону шабон! Эй беҳбудбахши […]

Шарҳи Маснавӣ (2)

К-аз найистон то маро бубридаанд, Дар нафирам марду зан нолидаанд. Маъно: Аз ҳамон рӯзе ки маро аз асл ва хостгоҳам (найистон) ҷудо кардаанд, марду зан дар нолаҳои ман нолаҳои чонгудози худро сар додаанд. Яъне ҳамроҳи ман аз дарду фироқ нолидаанд. Шарҳ: Манзури байт ин аст, ки аз вақте […]