Метка: достон ва ҳикоёт

Ду ҳикоят дар бораи Паёмбари Акрам (с)

Дӯст надорам миёни шумо як сару гардан болотар бошам Ҳамин ки Расули Акрам (Саллаллоҳу алайҳи ва олиҳи) ва асҳоб аз маркабҳо фуруд омаданд ва борҳоро бар замин ниҳоданд, тасмими ҷамъият бар ин шуд, ки барои ғизо гӯсфандеро зибҳу омода кунанд. Яке аз асҳоб гуфт: — Сар буридани гӯсфанд […]

Як танз ва як достони воқеӣ

Сад нафрин бар Анӯшервон?! Овардаанд, ки Анӯшервони одилро дар биҳишт андӯҳгин бидиданд. Фариштагон рӯ ба ӯ карданду пурсиданд: — Шаҳриёри додгарро чӣ шуда, ки андӯҳгинаш мебинем? Биҳишт ҷойи шодмонӣ бошад ва ҳасаби қоиъда, биҳиштиён шодмон бошанд, на ғамгин. Шаҳриёр фармуд: — Андӯҳи ман на бад-ин сабаб бошад, ки […]

Ҳикояте ҷолиб дар бораи Амир Исмоили Сомонӣ

Дар бораи Амир Абӯиброҳим Исмоил ибни Аҳмади Сомонӣ, поягузори давлати Сомониён, навиштаанд, ки инсоне бисёр шариф ва дорои ахлоқи ҳамида ва писандида буда, ки яке аз онҳо, айбпӯшӣ ва гузашти ӯ будааст. Овардаанд, Амр ибни Лайси Саффорӣ тасмим гирифт бо Амир Исмоил биҷангад, ӯро аз Фарорӯд биронад ва […]

Чанд ҳикоят ва достони омӯзанда

Ман ҳаё мекунам Чун Зулайхо ба доми муҳаббати ҳазрати Юсуф (а) гирифтор гардид, ҳамеша дар таҳия ва хаёли висол буд ва ҳилаҳо ва найрангҳо ба кор мебурд. Ва чунон ки машҳур аст, ҳафт хона дар якдигар сохт ва ҳазрати Юсуф (а)-ро ба хонаи ҳафтумин бурд, дарҳоро баст ва […]

Мирдомод чӣ гуна Мирдомод шуд

(Чанд ҳикояти пандомӯз) Чӣ гуна маро дидӣ? Шахсе дар ҳоли намоз хондан дар роҳе буд ва Маҷнун бидуни ин ки мутаваҷҷеҳ бошад, аз болои саҷҷодаи ӯ убур кард. Мард намозашро қатъ кард ва дод зад: — Ҳой! Чаро байни ман ва Худоям фосила андохтӣ? Маҷнун ба худ омад […]

Чанд достон

Беҳтар буд аз соири ҳуруф ҳам истифода намекардед Шоире ғазале бемаъно ва беқофия суруд ва назди Мавлоно Ҷомӣ бурд ва пас аз хондани он гуфт: — Ҳамон тавре ки дидед, дар ин ғазал аз ҳарфи «алиф» истифода нашудааст. Мавлоно Ҷомӣ гуфт: — Беҳтар буд аз соири ҳуруф ҳам […]

Ту одам намешавӣ!

Чанд ҳикояти пандомӯз Ту одам намешавӣ! Рӯзе подшоҳ ба вазираш гуфт: — Эй вазир! Ман замоне ки ҷавон будам, падарам ҳамеша ба ман мегуфт, «ту одам намешавӣ!» Хеле дӯст доштам, то битавонам назарашро иваз бикунам. Вазир гуфт: — Қурбон! Ҳамакнун подшоҳи як мамалакат ҳастед. Ба назарам, шароитеро фароҳам […]

Ҳикоятҳо ва ҳидоятҳо

Номаи Назаралии Толиқонӣ ба Худо Ин моҷаро моҷароест воқеӣ. Ҷавоне ба номи Назаралии Толиқонӣ дар замони Носируддиншоҳи Қочор дар мадрасаи Марвии Теҳрон дарс мехонда. Ӯ бисёр фақир буда ба ҳадде, ки шабҳо давру бари ҳуҷраи талабаҳо мегашта ва аз боқимондаи ғизоҳои онҳо чизе барои хӯрдан пайдо мекарда ва […]

Чанд ҳикоят

Забони ҳоли наҷосот Шайх Абӯсаъиди Абулхайр бо муридон аз ҷойе мегузаштанд. Чоҳ (хало)-и хонаеро тахлия мекарданд. Коргарон наҷосотро аз аъмоқи чоҳ берун мекашиданд ва дар гӯшае мерехтанд. Шогирдони Шайх худро канор мекашиданд ва либоси худро ҷамъ мекарданд, ки мабодо ба наҷосат олуда шавад, ва ба суръат аз он […]

Чанд ҳикояти пандомӯз

Чаро мехоҳӣ ба ман инро бигӯӣ?! Рӯзе як нафар Суқроти ҳакимро дид ва гуфт: — Оё медонӣ, ман чӣ чизе дар бораи фалон дӯстат шунидам? Суқрот гуфт: — Як лаҳза сабр кун. Қабл аз он ки чизе ба ман бигӯӣ, мехоҳам аз се озмуни кучак бигзарӣ. Он мард […]

Се достони дарсомӯз

Оҳангарии Худо Оҳангаре буд, ки бо тамоми парҳезгорӣ ва худотарсӣ, зиндагияш чандон рӯ ба роҳ набуд, ҳатто мушкилоташ мудом бештар мешуд. Рӯзе яке аз дӯстонаш ба дидани вай омад. Пас аз иттилоъ аз вазъияти оҳангар, ба ӯ гуфт: — Воқеан аҷиб аст! Марди худотарсе ҳастӣ, вале зиндагият бад […]