Метка: Имом Таҳовӣ

Шарҳи мабсути Ақидаи Таҳовия (32) – Ҳавзи Кавсар

Матни китоб: والحوض الذي أكرمه الله تعالى به غياثاً لأمته حق * * * Тарҷумаи матн: (Имом Таҳовӣ (Раҳматуллоҳи алайҳи) гӯяд:) ва Ҳавзе, ки Худованди Мутаъол Паёмбари Акрам (с)-ро барои кӯмак ба умматаш бо он гиромӣ дошта, ҳақ аст… * * * Шарҳ: Имон ба Ҳавз Яке аз […]

Шарҳи мабсути Ақидаи Таҳовия (31) – Исро ва Меъроҷ (3)

Меъроҷ руҳонӣ буд ё ҷисмонӣ? Чунон ки дар баҳси пешин гуфтем, яке аз ихтилофҳое, ки дар масъалаи Меъроҷи Паёмбари Акрам (с) миёни донишмандони исломӣ вуҷуд дорад, дар кайфияти Меъроҷ аст. Баъзеҳо гуфтаанд: ҳам руҳонӣ ва ҳам ҷисмонӣ буда, яъне Расули Худо (с) бо бадани хокии худ аз Масҷидулҳаром […]

Шарҳи мабсути Ақидаи Таҳовия (30) – Исро ва Меъроҷ (2)

Дар ин қисмат аз баҳс, ба посухи пурсишҳое, ки дар атрофи ҳодисаи Исро ва Меъроҷ матраҳанд, мепардозем: 1. Шояд нахустин суоле, ки дар мавриди ин ҳодисаи эъҷозомез ва ривоятҳое, ки пиромуни он нақл шудааст дар зеҳнҳо хутур мекунад ин аст, ки: он чӣ дар ривоятҳо омада — аз […]

Шарҳи мабсути Ақидаи Таҳовия (29) – Исро ва Меъроҷ (1)

Матни китоб: والمعراج حق، وقد أسرى بالنبي (صلى الله عليه (وآله) وسلم) وعرج بشخصه في اليقظة إلى السماء، ثم إلى حيث شاء الله من العلا، وأكرمه الله بما شاء، وأوحى إليه ما أوحى «ما كذب الفؤاد ما رأى» فصلى الله عليه وسلم في الآخرة والأولى * * * […]

Шарҳи мабсути Ақидаи Таҳовия (28) – Руъяти Худо (5)

Нақду баррасии баъзе аз ҷумлаҳои матни Таҳовӣ 1. Имом Таҳовӣ мегӯяд: “Ва тафсири чунин дидоре, ба ҳамон гунаест, ки Худои Таъоло ирода карда ва дониста. Ва ҳар он чӣ дар ин замина аз ҳадиси саҳеҳ аз Расул (Саллаллоҳу алайҳи ва олиҳи) расида, ба ҳамон суратест, ки Паёмбар (Саллаллоҳу […]

Шарҳи мабсути Ақидаи Таҳовия (27) – Руъяти Худо (4)

Дидгоҳи саҳеҳ Муҳимтарин далели исботкунандагони руъят ва ҳатто инкоркунандагони он, ояти 143 сураи Аъроф будааст, ки мефармояд: وَلَمَّا جَاء مُوسَى لِمِيقَاتِنَا وَكَلَّمَهُ رَبُّهُ قَالَ رَبِّ أَرِنِي أَنظُرْ إِلَيْكَ قَالَ لَن تَرَانِي وَلَكِنِ انظُرْ إِلَى الْجَبَلِ فَإِنِ اسْتَقَرَّ مَكَانَهُ فَسَوْفَ تَرَانِي فَلَمَّا تَجَلَّى رَبُّهُ لِلْجَبَلِ جَعَلَهُ دَكًّا وَخَرَّ موسَى […]

Шарҳи мабсути Ақидаи Таҳовия (26) – Руъяти Худо (3)

Баррасии далелҳои касоне, ки руъйатро мумкин медонанд Далели аввал: Муҳимтарин далели исботкунандагон, ояти 143 сураи Аъроф аст, ки роҷеъ ба талаби Мӯсо (Алайҳис салом) аст аз Худои Субҳон, ки худро ба ӯ нишон бидиҳад. Дар баҳси қаблӣ ба тафсил ваҷҳи истидлоли исботкунандагон ба ин оят ва низ посухи […]

Шарҳи мабсути Ақидаи Таҳовия (25) – Руъяти Худо (2)

Баррасии далелҳои касоне, ки руъйатро номумкин медонанд Дар оғоз бояд бигӯем, касоне, ки руъйатро номумкин медонанд, ҳамон тавр ки дар оғози баҳс гуфта будем, муродашон аз руъйат, руъйати ба чашм аст, яъне он чӣ мавриди инкори ин гурӯҳ аст, дидани ба чашм аст, зеро мухолифонашон (яъне касоне, ки […]

Шарҳи мабсути Ақидаи Таҳовия (24) – Руъяти Худо (1)

Матни китоб: والرؤية حق لأهل الجنة بغير إحاطة ولا كيفية كما نطق به كتاب ربنا: وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ نَّاضِرَةٌ، إِلَى رَبِّهَا نَاظِرَةٌ، وتفسيره على ما أراده الله تعالى وعلمه. وكل ما جاء في ذلك من الحديث الصحيح عن الرسول صلى الله عليه وسلم فهو كما قال، ومعناه على ما […]

Шарҳи мабсути Ақидаи Таҳовия (23) – Худо пок аст аз ин маъонӣ (2)

3. Таъвил: Гурӯҳе дигар аз мутакаллимон, яъне Мӯътазила, дар ин замина рӯй ба таъвил овардаанд. Масалан, “даст”-ро ба “неъмат” ва “қудрат”, ва ё “истиво”-ро ба “истило” ва “изҳори қудрат” тафсир кардаанд. Аммо бояд бидонем, ки хатари таъвили зоҳири оятҳо ва ривоятҳо, аз хатари ташбеҳ камтар нест, зеро чӣ […]

Шарҳи мабсути Ақидаи Таҳовия (22) – Худо пок аст аз ин маъонӣ (1)

Матни китоб: ومن وصف الله بمعنى من معاني البشر فقد كفر، فمن أبصر هذا اعتبر، وعن مثل قول الكفار انزجر، وعلم أنه بصفاته ليس كالبشر * * * Тарҷума: (Имом Таҳовӣ (Раҳматуллоҳи алайҳи) гӯяд:) Ва касе, ки Худоро бо маъное аз маъноҳое (ки дар бораи) башар (ҷараён дорад) […]