Метка: Исботи ягонагии Худо аз роҳи барҳони фалсафӣ

Фалсафа ва равиши реализм (187)

Ҷаҳони офариниш офаридгоре дорад (20) Исботи ягонагии Худо аз роҳи фалсафа (3) Матни мақола Бо таваҷҷӯҳ ба он чи дар қисмати пешин гуфта шуд, метавон гуфт, ки башар аз рӯзе, ки ба фикри Худо афтода ваҳдаташро низ табъан исбот мекардааст. Ишкол Мумкин аст бархе аз кунҷковон ба мо […]

Фалсафа ва равиши реализм (186)

Ҷаҳони офариниш офаридгоре дорад (19) Исботи ягонагии Худо аз роҳи фалсафа (2) Бурҳони севвум: бурҳони тамонуъ аст. Дар Қуръони Карим омадааст: لَوْ كَانَ فِيهِمَا آلِهَةٌ إِلَّا اللَّهُ لَفَسَدَتَا “Агар дар осмону замин (дар кулли олам) ғайр аз зоти Худованд худоёни дигар мебуд, осмону замин табоҳ шуда буданд ва […]

Фалсафа ва равиши реализм (185)

Ҷаҳони офариниш офаридгоре дорад (18) Исботи ягонагии Худо аз роҳи бурҳони фалсафӣ (1) Матни мақола Аз барои исботи ин назария танҳо як нигоҳ ба ду бурҳони гузашта, ки барои исботи сонеъ зикр намудем кофист. Зеро аз роҳи бурҳони дуввум ниёзи ҷаҳони ҳастӣ ба Худо барои ин буд, ки […]