Метка: Луқмон

Шарҳи Маснавӣ (399)

Бақияи қиссаи Зайд дар ҷавоби Расул саллаллоҳу алайҳи ва саллам (2) * * * Ин раҷову хавф дар парда бувад, То паси ин парда парварда шавад. Хавфу раҷои бандагон дар пушти парда воқеият меёбад, то ин ки дар пушти парда ҳар амиру асире парварда шавад ва нашъунамо кунад. […]

Шарҳи Маснавӣ (398)

Бақияи қиссаи Зайд дар ҷавоби Расул саллаллоҳу алайҳи ва саллам (1) * * * Ин сухан поён надорад, хез, Зайд, Бар буроқи нотиқа барбанд қайд. Паёмбар (с) ба Зайд фармуд: ин суханоне, ки баёни асрору ҳақоиқи маънавиро мекунад, ҳадду андозае надорад. Бархез ва асби гуфторро дар арсаи ҳақоиқ […]

Шарҳи Маснавӣ (397)

Муттаҳам кардани ғуломону хоҷатошон мар Луқмонро, ки он меваҳои тарванда, ки меовардем, ӯ хӯрдааст (2) * * * Гашт соқӣ хоҷа аз оби ҳамим Мар ғуломонрову хӯрданд он зи бим. Хоҷа оби гармро ба ғуломонаш хӯронд ва ғуломон аз тарс он обро хӯрданд. Баъд аз он мерондашон дар […]

Шарҳи Маснавӣ (396)

Муттаҳам кардани ғуломону хоҷатошон мар Луқмонро, ки он меваҳои тарванда, ки меовардем, ӯ хӯрдааст (1) * * * Хулосаи достон Луқмон, дар миёни соири ғуломон дар хидмати хоҷае қарор дошт. Хоҷа ғуломони худро барои чидани мева ба боғ мефиристад. Луқмон низ дар миёни онон буд ва бо ранги […]

Бастани забони айбҷӯёну ёвасароён имконпазир нест

Медонем, ки Луқмони Ҳаким писаре дошт ва ҳамвора ӯро панду андарз медод ва ӯро ба ростӣ ва дурустӣ ва пайравӣ аз ҳақ фаро мехонд. Аз раҳнамудҳои Луқмон ба фарзандаш яке ин буд, ки дар кирдору рафтораш танҳо дар пайи хушнудии Худо ва ризои виҷдони хеш бошад ва аз […]

Ту одам намешавӣ!

Чанд ҳикояти пандомӯз Ту одам намешавӣ! Рӯзе подшоҳ ба вазираш гуфт: — Эй вазир! Ман замоне ки ҷавон будам, падарам ҳамеша ба ман мегуфт, «ту одам намешавӣ!» Хеле дӯст доштам, то битавонам назарашро иваз бикунам. Вазир гуфт: — Қурбон! Ҳамакнун подшоҳи як мамалакат ҳастед. Ба назарам, шароитеро фароҳам […]