Tag: Паёмбари Акрам (с)

Аз фармудаҳои ҳазрати Паёмбар (с)

(1) اضمنوا لي ستًّا من أنفسكم أضمن لكم الجنة: اصدقوا إذا حدثتم، وأوفوا إذا وعدتم، وأدُّوا إذا ائتمنتم، واحفظوا فروجكم، وغضُّوا أبصاركم، وكفُّوا أيديكم “Агар шаш чизро барои ман замонат (кафолат) кунед, ман биҳиштро бароятон замонат мекунам: 1) Ҳар гоҳ сухан гуфтед, рост гӯед; 2) Ҳар гоҳ ваъда […]

Вақте диндорӣ мисли нигаҳ доштани ахгари оташ дар дастон мешавад…

Сайидюнуси Истаравшанӣ Дар ҳадисе, ки Анас (р) аз ҳазрати Расули Акрам (с) ривоят мекунад, ҳазраташ мефармояд: يِأْتِي عَلَى النَّاسِ زَمَانٌ الْقَابِضُ عَلَى دينه كالقابض على الجمر “Замоне бар мардум меояд, ки нигаҳ доштани дин барои як диндор, монанди нигаҳ доштани ахгари оташ дар дастонаш аст.” (Ривояти Тирмизӣ аз […]

Тавсияҳои ҳазрати Паёмбари Акрам (с)

(1) أحب الناس إلى اللّه أنفعهم، وأحب الأعمال إلى اللّه عز وجل، سرور تدخله على مسلم، أو تكشف عنه كربة، أو تقضي ديناً، أو تطرد عنه جوعاً، ولئن أمشي مع أخي المسلم في حاجة أحب إليَّ من أن أعتكف في المسجد شهراً “Маҳбубтарини мардумон ба Худо касе аст, […]

Чаҳор ҳадиси набавӣ (с)

Ҳазрати Паёмбари Акрам (с) фармоянд: أمرني رَبِّي بِتِسْع: خَشْيَةِ الله في السِّرِّ والعلانية، وكلمة العدل في الغضب والرضى، والقصد في الفقر والغنى، وأن أصَلَ مَنْ قَطَعَني، وأعطي مَنْ حَرَمَني، وأعْفُوَ عَمَّنْ ظَلَمَني، وأن يكون صَمْتي فِكْراً، ونُطْقي ذِكْراً، ونظري عبرة، وآمرُ بالعُرْف “Парвардигорам нӯҳ чизро ба ман суфориш […]

Ҳуқуқи мусалмонон нисбат ба ҳамдигар

Ҳазрати Паёмбари Акрам (с) фармудаанд: عن أَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَال:َ حَقُّ الْمُسْلِمِ عَلَى الْمُسْلِمِ سِتٌّ قِيلَ مَا هُنَّ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ إِذَا لَقِيتَهُ فَسَلِّمْ عَلَيْهِ وَإِذَا دَعَاكَ فَأَجِبْهُ وَإِذَا اسْتَنْصَحَكَ فَانْصَحْ لَهُ وَإِذَا عَطَسَ فَحَمِدَ اللَّهَ فَسَمِّتْهُ وَإِذَا مَرِضَ فَعُدْهُ وَإِذَا […]

Ду ҳикоят дар бораи Паёмбари Акрам (с)

Дӯст надорам миёни шумо як сару гардан болотар бошам Ҳамин ки Расули Акрам (Саллаллоҳу алайҳи ва олиҳи) ва асҳоб аз маркабҳо фуруд омаданд ва борҳоро бар замин ниҳоданд, тасмими ҷамъият бар ин шуд, ки барои ғизо гӯсфандеро зибҳу омода кунанд. Яке аз асҳоб гуфт: — Сар буридани гӯсфанд […]

Чанд гуфтор аз ҳазрати Паёмбар (с)

Тавозӯъ, гузашт ва садақа Паёмбари Акрам (с) фармудаанд: التَّوَاضُعُ لا يَزِيدُ الْعَبْدَ إلاَّ رِفْعَةً فَتَوَاضَعُوا يَرْفَعْكُمُ اللهُ، وَالْعَفوُ لا يَزِيدُ الْعَبْدَ إلاَّ عِزاًّ فَاعْفُوا يُعِزُّكُمُ اللهُ، وَالصَّدَقَةُ لا تَزِيدُ الْمَالَ إلاَّ كَثْرَةً فَتَصَدَّقُوا يَرْحَمْكُمُ اللهُ «Тавозӯъ ва фурӯтанӣ ҷуз бар воломақомӣ намеафзояд, пас тавозӯъ кунед, ки Худо мартибаи […]

Рози саломати бадани мусалмонони садри ислом

Саъдӣ дар “Гулистон” ҳикоятеро нақл мекунад, ки дар замони Расули Акрам (с) пизишке ба Мадина омад барои муолиҷаи беморон. Аммо бо шигифтӣ мушоҳида кард, ки мардуми Мадина камтар ба ӯ муроҷеа мекунанд. Назди ҳазрати Паёмбар (с) рафт ва изҳори шигифтӣ кард, ки касе назди ман намеояд, то ӯро […]

Ҳафт гурӯҳе, ки зери сояи лутфи Худованд қарор мегиранд

Паёмбари Акрам (с) фармоянд: سَبْعَةٌ يُظِلُّهُمُ اللَّهُ فِي ظِلِّهِ يَوْمَ لا ظِلَّ إِلا ظِلُّهُ: الإِمَامُ الْعَادِلُ، وَشَابٌّ نَشَأَ فِي عِبَادَةِ رَبِّهِ، وَرَجُلٌ قَلْبُهُ مُعَلَّقٌ فِي الْمَسَاجِدِ، وَرَجُلانِ تَحَابَّا فِي اللَّهِ اجْتَمَعَا عَلَيْهِ وَتَفَرَّقَا عَلَيْهِ، وَرَجُلٌ طَلَبَتْهُ امْرَأَةٌ ذَاتُ مَنْصِبٍ وَجَمَالٍ، فَقَالَ: إِنِّي أَخَافُ اللَّهَ، وَرَجُلٌ تَصَدَّقَ، أَخْفَى حَتَّى […]

Вазъи ҷаҳон каме пеш аз фиристода шудани ҳазрати Муҳаммад (с)

أَرْسَلَهُ عَلَى حِينِ فَتْرَة مِنَ الرُّسُلِ، وَطُولِ هَجْعَة مِنَ الاُمَمِ، وَاعْتِزَام مِنَ الْفِتَنِ، وَانْتَشَار مِنَ الاُمُورِ، وَتَلَظٍّ مِنَ الْحُرُوبِ، والدُّنْيَا كَاسِفَةُ النُّورِ، ظَاهِرَةُ الْغُرُورِ، عَلَى حِينِ اصْفِرَار مِنْ وَرَقِهَا، وَإِيَاس مِنْ ثَمَرِهَا، وَاغْوِرَار مِنْ مَائِهَا، قَدْ دَرَسَتْ أعْلامُ الْهُدَى، وَظَهَرَتْ أَعْلاَمُ الرِّدَى، فَهِيَ مُتَجَهِّمَةٌ لأهْلِهَا، عَابِسَةٌ فِي وَجْهِ طَالِبِهَا، […]

Бадтарини инсонҳо назди Худо кист?

Ҳазрати Расули Акрам (с) бадтарини мардумон дар пешгоҳи Худованди Мутаъолро касе муаррифӣ кардаанд, ки одамҳо ба хотири бадзабонӣ ва шарраш вайро раҳо карда бошанд ва ё агар барояш эҳтиром қоиланд, ба ин ҷиҳат аст, ки аз шарраш дар амон бимонанд. إن شر الناس عند الله منزلة يوم القيامة […]