Метка: усули дин

Шарҳи мабсути Ақидаи Таҳовия (21) — Каломи илоҳӣ

Матни китоб: أن القرآن كلام الله منه بدا بلا كيفية قولاً، وأنزله على رسوله وحياً، وصدّقه المؤمنون على ذلك حقاً، وأيقنوا أنه كلام الله تعالى بالحقيقة، ليس بمخلوق ككلام البرية، فمن سمعه فزعم أنه كلام البشر فقد كفر، وقد ذمّه الله وعابه وأوعده بسقر، حيث قال تعالى: (سأُصلِيه […]

Шарҳи мабсути Ақидаи Таҳовия (20) – Рози хатми нубувват (4)

Ислом дар вазъи қонунҳо ва муқаррароти худ, расман эҳтироми фитрат ва вобастагии худро бо қонунҳои фитрӣ эълом намудааст. Ин ҷиҳат аст, ки ба қонунҳои ислом имкони ҷовидонӣ будан додааст. Такя ва вобастагии исломро бо фитрат, бо мушаххасоти зерин метавон шинохт: 1. Пазириш ва ворид кардани ақл дар ҳарими […]

Шарҳи мабсути Ақидаи Таҳовия (19) – Рози хатми нубувват (3)

Нубуввати таблиғӣ Дар мавзӯи хатми нубувват, яке аз пурсишҳое, ки матраҳ буд ин буд, ки агар ислом ба далели камол, куллият ва ҷомеияташ, ба нубуввати ташреӣ (ё худ нубуввати ҳамроҳ бо китоб ва қонун) поён дода, аммо поён ёфтани нубуввати таблиғиро бо чӣ ҳисоб ва фалсафае метавон тавҷеҳ […]

Шарҳи мабсути Ақидаи Таҳовия (18) – Рози хатми нубувват (2)

Имтиёзи уммати Паёмбари хотам Дар сураи Бақара, ояти 143 чунин омадааст: وَكَذَلِكَ جَعَلْنَاكُمْ أُمَّةً وَسَطًا لِّتَكُونُواْ شُهَدَاء عَلَى النَّاسِ وَيَكُونَ الرَّسُولُ عَلَيْكُمْ شَهِيدًا “Ва инчунин шуморо – тарбиятёфтагони воқеии исломро – ҷамоате васат (миёнарав), мӯътадил ва мутаъодил қарор додем, то ҳуҷҷат ва шоҳид бар мардуми дигар бошед ва […]

Шарҳи мабсути Ақидаи Таҳовия (17) – Рози хатми нубувват (1)

Чаро бо рисолати ҳазрати Муҳаммад (с) нубувват поён ёфт? Акнун навбати он аст, ки роҷеъ ба баҳси дуввум, яъне хотамияти Паёмбар (Саллаллоҳу алайҳи ва олиҳи), баҳс намоем. Масъалаи хатми нубувват барои мусалмонон як амри мусаллам будааст. Қуръони Карим ба сароҳат поён ёфтани нубувватро эълом карда. Дар ояти 40 […]

Шарҳи мабсути Ақидаи Таҳовия (16) – Паёмбарӣ (2)

Мӯъҷизаҳои дигари ҳазрати Муҳаммад (с) Паёмбар (Саллаллоҳу алайҳи ва олиҳи) ба ғайр аз Қуръон мӯъҷизаҳои дигаре ҳам дорад, ки ба гунаи мухтасар баъзеи онҳоро аз назар мегузаронем: а) Шикофта шудани моҳ: Худои Субҳон мефармояд: اقْتَرَبَتِ السَّاعَةُ وَانشَقَّ الْقَمَرُ. وَإِن يَرَوْا آيَةً يُعْرِضُوا وَيَقُولُوا سِحْرٌ مُّسْتَمِرٌّ “Он соат наздик […]

Шарҳи мабсути Ақидаи Таҳовия (15) – Паёмбарӣ (1)

Матни китоб: (قال الإمام الطحاوي رحمه الله تعالى: ونقول بـ) أن محمداً عبده المصطفى، ونبيّه المجتبى، ورسوله المرتضى، وأنه خاتم الأنبياء، وإمام الأتقياء، وسيّد المرسلين، وحبيب ربّ العالمين، وكل دعوى النبوّة بعده فغي وهوى، وهو المبعوث إلى عامّة الجن وكافّة الورى بالحق والهدى، وبالنور والضياء * * * […]

Шарҳи мабсути Ақидаи Таҳовия (14) — Қазо ва қадари илоҳӣ (3)

Матни китоб:  وهو متعال عن الأضداد والأنداد، لا رادّ لقضائه، ولا معقّب لحكمه، ولا غالب لأمره، آمنّا بذلك كله، وأيقنّا أن كلاً من عنده * * * Тарҷума: (Имом Таҳовӣ (Раҳматуллоҳи алайҳи) гӯяд:) Ва ӯ (Худо) бартар (ва пок) аст аз зиддҳо ва ҳамтоҳо. Касе нест, ки қазо […]

Шарҳи мабсути Ақидаи Таҳовия (13) — Қазо ва қадари илоҳӣ (2)

Ҷабре дар кор нест Баъзеҳо мӯътақиданд, лозимаи эътиқод ба “қазо ва қадари илоҳӣ” ин аст, ки инсонро ҳатто дар корҳои ихтиёрияш маҷбур бидонем. Ин ақида ақидаи дурусте нест. Зеро эътиқод ба қазо ва қадар, замоне мусталзими маҷбур будани инсон мегардад, ки “ирода” ва “ихтиёр”-и ӯро дар ба вуҷуд […]

Шарҳи мабсути Ақидаи Таҳовия (12) — Қазо ва қадари илоҳӣ (1)

Матни китоб: وقدر لهم أقدارا، وضرب لهم آجالا… وكل شيء يجري بتقديره ومشيئته، ومشيئته تنفذ، لا مشيئة للعباد إلا ما شاء لهم، فما شاء لهم كان وما لم يشأ لم يكن، يهدي من يشاء ويعصم ويعافي فضلا، ويضل من يشاء ويخذل ويبتلي عدلا، وكلهم يتقلبون في مشيئته بين […]

Шарҳи мабсути Ақидаи Таҳовия (11) — Илми азалии Худо

Матни китоб: خلق الخلق بعلمه، وقدر لهم أقدارا، وضرب لهم آجالا، لم يخف عليه شيء قبل أن يخلقهم وعلم ما هم عاملون قبل أن يخلقهم، وأمرهم بطاعته ونهاهم عن معصيته * * * Тарҷума: (Имом Таҳовӣ (Раҳматуллоҳи алайҳи) гӯяд:) (Худо) офарид халқро бо илми худ, ва муайян кард […]